Doradca

bezpłatne porady prawne i finansowe

Ustanowienie kuratora dla doręczeń

Brak komentarzy

W związku z otrzymywanymi co jakiś czas pytaniami o to, co zrobić gdy nie da się ustalić adresu pozwanego albo już dłużnika w postępowaniu egzekucyjnym, poruszam temat kuratora dla doręczeń.

Dla postępowaniu sądowego o zapłatę (albo innego) jest art. 143 Kodeksu postępowania cywilnego stanowiący, że jeżeli stronie, której miejsce pobytu nie jest znane, ma być doręczony pozew lub inne pismo procesowe wywołujące potrzebę podjęcia obrony jej praw, doręczenie może nastąpić tylko do rąk kuratora ustanowionego na wniosek osoby zainteresowanej przez sąd orzekający. Zainteresowanym jest strona przeciwna. Jeżeli okaże się, że nieznane jest miejsce pobytu np. pozwanego, to powód powinien wystąpić z wnioskiem właśnie o ustanowienie kuratora dla doręczeń gdyż jeśli tego nie uczyni, to postępowanie może zostać zawieszone.

We wniosku o ustanowienie kuratora dla doręczeń należy uprawdopodobnić, że nie da się ustalić miejsca pobytu strony przeciwnej. Można tego dokonać za pomocą dokumentu urzędowego którym jest np. zaświadczenie ze zbioru PESEL z którego to zaświadczenia wynika, że w zbiorze tym brak aktualnego adres pozwanego. Opłata od wniosku o ustanowienie kuratora dla doręczeń w sądowym postępowaniu cywilnym wynosi 40 złotych.

W komorniczym postepowaniu egzekucyjnym o wiele rzadziej (niż w postępowaniu sądowym) zdarza się, że trzeba ustanowić kuratora dla doręczeń dla dłużnika jednak może się zdarzyć. W takim wypadku zastosowanie ma art. 802 Kodeksu postępowania cywilnego zgodnie z którym jeżeli miejsce pobytu dłużnika nie jest znane, sąd ustanowi dla niego kuratora na wniosek wierzyciela. w Tym wypadku (czyli w postępowaniu egzekucyjnym) wniosek o ustanowienie kuratora dla doręczeń nie podlega opłacie.

Co innego jednak opłata (brak opłaty od wniosku) a co innego wynagrodzenie samego kuratora. O tym stanowi Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 9 marca 2018 r. w sprawie określenia wysokości wynagrodzenia i zwrotu wydatków poniesionych przez kuratorów ustanowionych dla strony w sprawie cywilnej:
§ 1.
1. Wysokość wynagrodzenia kuratora ustanowionego dla strony w sprawie cywilnej, zwanego dalej “kuratorem”, ustala się w kwocie nieprzekraczającej 40% stawek minimalnych za czynności adwokackie określonych w przepisach wykonawczych wydanych na podstawie art. 16 ust. 3 ustawy z dnia 26 maja 1982 r. – Prawo o adwokaturze (Dz. U. z 2017 r. poz. 2368 i 2400), a w przypadku gdy kuratorem jest radca prawny – w kwocie nieprzekraczającej 40% stawek minimalnych za czynności radców prawnych określonych w przepisach wykonawczych wydanych na podstawie art. 225 ust. 3 ustawy z dnia 6 lipca 1982 r. o radcach prawnych (Dz. U. z 2017 r. poz. 1870 i 2400 oraz z 2018 r. poz. 138), w obu przypadkach nie mniej niż 60 zł.
2. Wysokość stawek minimalnych w sprawach nieokreślonych w przepisach, o których mowa w ust. 1, ustala się, przyjmując za podstawę stawkę w sprawach o najbardziej zbliżonym rodzaju.
3. Wysokość wynagrodzenia w sprawach wymagających przeprowadzenia rozprawy ustala się w kwocie wyższej niż określona w ust. 1, a nieprzekraczającej wskazanych stawek minimalnych, jeżeli uzasadnia to:
1) nakład pracy kuratora, w szczególności czas poświęcony na przygotowanie się do działania w postępowaniu, liczba stawiennictw w sądzie, w tym na rozprawach i posiedzeniach, czynności podjęte w sprawie;
2) wartość przedmiotu sporu;
3) stopień zawiłości sprawy.

Bezpłatne porady: poczta@pamietnikwindykatora.pl

31 stycznia, 2021

kategoria windykacja

tag

Skomentuj