Umyślne potrącenie pieszego przez rowerzystę
Pytanie: Jaka może być kwalifikacja prawna celowego potrącenia pieszego przez rowerzystę? Doszło do słownej utarczki między rowerzystą a pieszym na drodze, która w połowie jest ścieżką rowerową a w połowie pieszą trasą. Rowerzysta po oddaleniu się 2 uczestników zawrócił i od tyłu najechał na pieszego. Pieszy się przewrócił, ale nic mu się nie stało, bo prędkość była mała. Wszystko nagrały kamery monitoringu.
Odpowiedź: Najbardziej prawdopodobna kwalifikacja karnoprawna w opisanym przypadku, to przestępstwo naruszenia nietykalności cielesnej z art. 217 § 1 k.k., ewentualnie – przy jakimkolwiek medycznie stwierdzonym urazie – lekki uszczerbek na zdrowiu z art. 157 § 2 k.k., a na poziomie wykroczeń także art. 86 § 1 k.w. (spowodowanie zagrożenia bezpieczeństwa w ruchu).
Z pewnością nie jest to art. 177 k.k. który to przepis dotyczy nieumyślnego spowodowania wypadku drogowego wskutek naruszenia zasad bezpieczeństwa w ruchu i wymaga co najmniej rozstroju zdrowia powyżej 7 dni lub cięższego skutku. W opisanym zaś stanie faktycznym działanie rowerzysty jest celowe (zawraca i najeżdża od tyłu po pyskówce), a poszkodowany nie odniósł obrażeń w rozumieniu medycznym – brak więc zarówno wypadku w rozumieniu art. 177, jak i wymaganego skutku.
Poza tym mamy tu do czynienia z naruszeniem nietykalności cielesnej – to każde bezprawne, fizyczne oddziaływanie na ciało człowieka, np. uderzenie czy popchnięcie, nawet bez istotnych obrażeń. Wjechanie rowerem w pieszego z premedytacją funkcjonalnie odpowiada popchnięciu – jest świadomym użyciem siły i powoduje upadek, więc spełnia przesłanki z art. 217 § 1 k.k. (grzywna, ograniczenie wolności lub pozbawienie wolności do roku, ściganie z oskarżenia prywatnego). Poza tym, jeżeli lekarz stwierdzi choćby drobny, ale obiektywny uraz (siniak, naciągnięcie, ból wymagający leczenia), może wchodzić w grę art. 157 § 2 k.k. (lekki uszczerbek na zdrowiu – ściganie z reguły z oskarżenia prywatnego).
Na płaszczyźnie wykroczeń, zachodzi tu art. 86 § 1 k.w. (spowodowanie zagrożenia bezpieczeństwa w ruchu), ponieważ rower jest pojazdem, a zachowanie rowerzysty obiektywnie stwarza zagrożenie w ruchu lądowym, nawet przy braku obrażeń.
Niezależnie od kwalifikacji, nagranie monitoringu stanowi istotny dowód na umyślność działania i przebieg zdarzenia. Należałoby wnieść na policję lub do prokuratury zawiadomienie o podejrzeniu popełnienia przestępstwa z art. 217 k.k. (plus opis, że działanie było celowe), dołączając informację o monitoringu i wnioskując o jego zabezpieczenie. Równolegle można wnieść prywatny akt oskarżenia z art. 217 k.k.