Sprostowanie świadectwa pracy
Pytanie: W listopadzie złożyłem wypowiedzenie umowy o prace powołując się na art 55 kp jako główny powód podałem art 85 kp. Pracodawca już 2 razy wysłał mi świadectwo pracy z licznymi błędami począwszy od stanowiska pracy skończywszy na “rozwiązaniu umowę o prace za porozumieniem stron” na co odpowiedziałem stanowcze NIE. Jak długo były pracodawca może mnie tak jeszcze zwodzić? I jak mogę wymusić na nim wydanie prawidłowego świadectwa pracy, bez którego nie mogę się zarejestrować w Urzędzie pracy. Nadmieniam że sprawa i tak się raczej oprze o sąd.
Odpowiedź: Pracodawca nie może Pana zwodzić bez końca – ma obowiązek niezwłocznie wydać prawidłowe świadectwo pracy, a Pan ma konkretne narzędzia, by go do tego przymusić, włącznie z pozwem do sądu pracy i zawiadomieniem PIP. Z art. 97 § 1 k.p. wynika, że świadectwo pracy trzeba wydać niezwłocznie, czyli najpóźniej w dniu rozwiązania stosunku pracy, a jeśli fizycznie nie jest wydane – wysłać je w ciągu 7 dni pocztą lub elektronicznie. Pracodawca ma obowiązek wskazać w świadectwie prawidłowy tryb i podstawę prawną rozwiązania stosunku pracy (m.in. czy było to rozwiązanie przez pracownika bez wypowiedzenia z art. 55 k.p., a nie porozumienie stron). Obecnie art. 97 § 21 k.p. przewiduje, że pracownik ma 14 dni od otrzymania świadectwa pracy na złożenie do pracodawcy wniosku o jego sprostowanie (kiedyś było 7 dni, ale termin wydłużono). Pracodawca ma 7 dni na rozpatrzenie wniosku i albo wydaje nowe świadectwo, albo odmawia (najlepiej pisemnie/mailowo); brak reakcji co do zasady traktuje się tak jak odmowę. Jeżeli już wysłał Pan pracodawcy pisemny wniosek o sprostowanie, proszę pilnować dat: 14 dni na wniosek od doręczenia każdego świadectwa (za każdym razem osobno).
Gdy pracodawca odmówi sprostowania (albo milczy po upływie 7 dni), ma Pan 14 dni na wniesienie pozwu o sprostowanie świadectwa pracy do sądu pracy właściwego dla siedziby pracodawcy lub miejsca pracy. W pozwie można żądać m.in. zmiany trybu rozwiązania umowy z “porozumienia stron” na “rozwiązanie umowy bez wypowiedzenia przez pracownika – art. 55 k.p.” oraz poprawy wszystkich innych błędów (stanowisko, okres zatrudnienia, wymiar etatu itd.). Skoro i tak planuje Pan sprawę sądową o art. 55 k.p., warto rozważyć połączenie roszczeń (ustalenie trybu rozwiązania oraz sprostowanie świadectwa pracy), aby sąd raz rozstrzygnął całość.
Można też najpierw przycisnąć pracodawcę inaczej – wysłać formalny wniosek o sprostowanie świadectwa (jeśli jeszcze nie było takiego pisma z powołaniem na art. 97 § 21 k.p.) z wyliczeniem konkretnych błędów i oczekiwanej treści, z terminem 7 dni na odpowiedź. We wniosku zapowiedzieć, że w razie braku reakcji skieruje Pan pozew o sprostowanie świadectwa pracy do sądu pracy. Zawiadomić Państwową Inspekcję Pracy o naruszeniu art. 97 k.p. (niewydanie prawidłowego świadectwa może być wykroczeniem przeciwko prawom pracownika).
Urząd pracy co do zasady wymaga świadectwa pracy, ale przepisy dopuszczają posługiwanie się innymi dokumentami potwierdzającymi zakończenie zatrudnienia, gdy świadectwa brak lub jest wadliwe (np. rozwiązanie umowy, wypowiedzenie, korespondencja z pracodawcą). W praktyce wiele urzędów pracy akceptuje dokumenty zastępcze tymczasowo; warto złożyć wniosek o rejestrację, dołączając: kopie umowy, wypowiedzenia z art. 55 k.p., wadliwe świadectwa oraz pismo o sprostowanie, wyjaśniając sytuację na piśmie.