Bezpłatna pomoc prawna

Pytanie: Moja mama zachorowała na raka. Nie wierzyła w lekarzy, chodziła do jakichś „specjalistów” od medycyny naturalnej którzy nawet nie mają żadnego wykształcenia, nic. Ja o niczym nie wiedziałam po mieszkałam za granicą, normalnie zaciągnęłabym ją do lekarza wiedząc to. Niestety walkę przegrała. Oczywiście ci „znachorzy” nawet się nie odezwali wiedząc że jest w szpitalu. Wiem, że takie osoby tylko chcą się wzbogacić na naiwnych osobach którzy są nastawieni negatywnie do lekarzy. Zakładam, że sami mając raka lub mając kogoś w rodzinie nie leczyliby się metodami naturalnymi. Czy jest jakiś sposób żeby ponieśli konsekwencje za poniekąd uśmiercenie mamy? Gdyby nie oni, to by żyła bo rak był łagodny. Poszła dopiero do lekarza gdy był w czwartym stopniu. Naprawdę bym się chciała tym pseudomedykom jakkolwiek odwdzięczyć.

Odpowiedź: Rzekome leczenie ludzi bez prawa wykonywania zawodu lekarza może stanowić wykroczenie lub przestępstwo z art. 58 ustawy o zawodach lekarza i lekarza dentysty. Przepis ten stanowi, że kto bez uprawnień udziela świadczeń zdrowotnych polegających na rozpoznawaniu chorób i ich leczeniu, podlega karze grzywny, a jeśli robi to dla zysku lub podszywa się pod lekarza – nawet karze ograniczenia albo pozbawienia wolności do roku. Jeżeli działania takiej osoby prowadzą do poważnego uszczerbku na zdrowiu lub śmierci, w grę wchodzi: nieumyślne spowodowanie śmierci – art. 155 k.k., narażenie na niebezpieczeństwo – art. 160 k.k., ale w danej sprawie istotny jest związek przyczynowy i opinia biegłych.

Możesz złożyć zawiadomienie do prokuratury lub policji o podejrzeniu popełnienia czynu z art. 58 ustawy lekarskiej (leczenie bez uprawnień). Jeżeli uważasz, że działania “znachorów” przyczyniły się do śmierci mamy (odwiedzenie od leczenia, wmawianie “cudownego” uzdrowienia itp.), – opisasz to jako podejrzenie nieumyślnego spowodowania śmierci z art. 155 k.k., tudzież narażenia na niebezpieczeństwo – art. 160 k.k. Prokuratura w takich przypadkach sprawdza, czy owi “znachorzy” stawiali diagnozy i według ich deklaracji i czynów – “leczyli”, czy może jedynie doradzali zdrowy tryb życia. Ponadto, jakie mieli wykształcenie i czy wprowadzali mamę w błąd co do ich uprawnień. I wreszcie, czy są dowody na to, że odradzali lekarza/chemioterapię, zapewniali o wyleczeniu itp. i czy z opinii biegłych wynika, że przy wcześniejszym podjęciu faktycznego – prawidłowego leczenia rokowanie byłoby istotnie lepsze. Podkreślam, że barierą jest dowodowość dowodowa: prokuratura musi mieć dokumenty, nagrania, korespondencję, świadków; sama nasza moralna pewność nie wystarczy.

Niezależnie od domagania się ukarania ich, możesz wnieść pozew cywilny o odszkodowanie/zadośćuczynienie na podstawie art. 415 k.c. (szkoda wyrządzona czynem niedozwolonym). Dziecko ma prawo dochodzić roszczeń za śmierć rodzica – zarówno odszkodowania, jak i zadośćuczynienia. Wtedy trzeba by wykazać bezprawność działania (leczenie bez uprawnień, wprowadzanie w błąd, obiecywanie wyleczenia, zniechęcanie mamy do wizyty u onkologa), dalej – winę (świadomość, że nie mają podstaw do takich obietnic) i oczywiście szkodę rozumianą jako śmierć mamy / uszczerbek na zdrowiu) oraz związek przyczynowy. Takie uwzględnienie takiego roszczenia przez sąd również zależne jest od opinii biegłych i generalnie mocnych dowodów, ale próg dowodowy jest trochę inny niż w postępowaniu karnym. Dziecko ma prawo dochodzić roszczeń za śmierć rodzica – zarówno odszkodowania, jak i zadośćuczynienia.

Gdyby prokuratura odmówiła wszczęcia postępowania albo je umorzyła, to mimo tego możesz zawiadomić o tych praktykach znachorskich Rzecznika Praw Pacjenta, który to urząd lat walczy z fałszywymi terapiami, a wprowadzane/planowane przepisy (lex szarlatan) umożliwiają nakładanie wysokich kar finansowych za pseudoterapie sprzeczne z wiedzą i sztuką medyczną. Ponadto, w grę wchodzi zawiadomienie do UOKiK, jeśli reklama ich niby usług swym brzmieniem wprowadzała w błąd (obiecywanie wyleczenia raka, “tajna metoda, którą lekarze ukrywają” itp.). Jeżeli owi ludzie działają jako firma/podmiot leczniczy – zgłoszenie do sanepidu, NFZ, wojewody i innych organów nadzorczych wskazanych w rejestrach.