Bezpłatna pomoc prawna

Pytanie: Mój ojciec 2 tygodnie temu trafił do szpitala, w małej miejscowości, w stanie ciężkim i nieprzytomny. Jego stan się nie poprawiał i zdecydowaliśmy się wraz z rodziną skonsultować jego wyniki u specjalisty w dziedzinie, na wizycie prywatnej. Lekarz specjalista skrytykował sposób leczenia ojca (podsumował go jako brak leczenia), zasugerował leki, które powinny być podawane (regularnie) w celu wzmocnienia, a następnie przeniesienie go do placówki bardziej wyspecjalizowanej (aczkolwiek to wymagało znacznej poprawy jego stanu). Lekarze w szpitalu sugestie uwzględnili, lek został podany w zeszłą środę i czwartek. W czwartek doszło do poprawy stanu ojca – wybudził się i był w stanie prowadzić rozmowę. Od piątku ponownie był regres, który postępował(utrata świadomości, śpiączka).
Wczoraj (poniedziałek) jeden z lekarzy przyznał się, że od piątku żaden lek nie jest podawany. Lekarz prowadzący (ze szpitala) po konfrontacji początkowo zasugerował, że on lek przepisał, a brak podania był czyimś błędem, potem zmienił wersję, że lek był podawany cały czas. 2-3 godziny po rozmowie ojciec zmarł.
Według lekarza specjalisty z wizyty prywatnej ojciec miał bardzo dobre rokowania.
Dziś będę odbierał dokumenty ze szpitala. Będę chciał dociekać prawdy czy doszło do zaniedbań ze strony personelu szpitala. Jakich dokumentów powinienem zażądać od szpitala. Do kogo udać się w pierwszej kolejności o profesjonalną pomoc prawną (rzecznik pacjenta, radca prawny, inna rola)?

Odpowiedź: Nie ograniczaj się do standardowego pakietu, tylko złóż pisemny wniosek o pełną dokumentację medyczną z całego okresu hospitalizacji ojca. W szczególności poproś o: 1. Pełną historię choroby z oddziału (dokumentacja lekarska i pielęgniarska, karty obserwacji, zleceń lekarskich i ich realizacji, karty gorączkowe). 2. Wszelkie wyniki badań: laboratoryjnych, obrazowych (RTG, TK, MRI), EKG, USG, konsultacje specjalistyczne – wraz z opisami. 3. Kartę informacyjną z leczenia szpitalnego (wypis szpitalny – nawet jeśli zgon nastąpił, powinna zostać sporządzona karta informacyjna z leczenia). 4. Karty zleceń leków i potwierdzenia ich podania (z dokumentacją pielęgniarską, godzinami, podpisami) – to kluczowe przy weryfikowaniu, czy lek rzeczywiście był podawany od piątku. 5. Protokoły z raportów pielęgniarskich i lekarskich (zmiany dyżurów, raporty dobowo‑nocne). 6. Ewentualny protokół sekcji zwłok (jeśli była/ma być wykonana) oraz dokumenty zlecenia lub odmowy sekcji. 7. Kartę zgonu (i oczywiście samą kartę zgonu potrzebną do dalszych formalności cywilnych).

Po śmierci pacjenta dokumentacja medyczna jest udostępniana osobie upoważnionej przez pacjenta za życia albo przedstawicielowi ustawowemu; jeśli ojciec wskazał Cię w dokumentacji jako osobę upoważnioną, koniecznie powołaj się na to we wniosku. Zawsze żądaj kopii dokumentacji i odbieraj je za potwierdzeniem (pieczątka, data, podpis).

Twój opis sugeruje potencjalnie dwie kwestie: zaniechanie leczenia oraz manipulację wersją wydarzeń po ujawnieniu braku podawania leku. Ustal i zapisz szczegółową chronologię: daty i godziny przyjęcia, włączenia leków zaproponowanych przez specjalistę, poprawy stanu, zatrzymania podawania leku oraz zgonu. Zaznacz, kto i co twierdził (nazwiska lekarzy, dokładne sformułowania, że lek rzekomo był cały czas podawany, a z drugiej strony przyznanie, że od piątku nie był). Porównaj wpisy w dokumentacji (zlecenia lekarskie, wykonanie leków) z tym, co usłyszałeś od lekarzy – rozbieżności są ważnym dowodem. Zabezpiecz opinię prywatnego specjalisty, który widział wyniki i uznał rokowania za dobre – jeżeli to możliwe, poproś go o pisemną opinię lub co najmniej adnotację w dokumentacji z wizyty prywatnej. Wskazane jest też spisanie już teraz Twoich wspomnień z poszczególnych dni wraz z ewentualnymi świadkami (rodzina, inne osoby obecne przy rozmowach).

Do kogo się zgłosić w tej sprawie: 1. Rzecznik Praw Pacjenta – to centralny organ zajmujący się ochroną praw pacjenta; możesz złożyć tam skargę lub wniosek o podjęcie działań wyjaśniających wobec szpitala. Kontakt z RPP umożliwia szybkie skonsultowanie, jakie prawa mogły zostać naruszone i jak najskuteczniej sformułować skargę. 2. Prawnik specjalizujący się w błędach medycznych – to on oceni, czy wchodzą w grę roszczenia cywilne (odszkodowanie, zadośćuczynienie, renta), odpowiedzialność karna lekarzy, lub wniosek do wojewódzkiej komisji ds. orzekania o zdarzeniach medycznych. W sprawach o błąd medyczny wiążąca jest opinia biegłego lekarza sądowego z danej specjalizacji; prawnik pomoże Ci dobrać biegłego i zbudować materiał dowodowy pod tę opinię. Prawnik powinien od początku ma dostęp do kompletnej dokumentacji, więc najpierw zadbaj o jej pełne pozyskanie, a następnie udaj się do kancelarii (adwokackiej lub radcowskiej), która ma doświadczenie w sprawach o zaniedbania medyczne.