Jaka opieka dla osoby niewidomej i nieporadnej?
Pytanie: Mam w rodzinie osobę dorosła niewidomą mieszkająca samotnie w swoim domu rodzinnym. Jest to mężczyzna w wieku 64 lat. Ma on 2 rodzeństwa, jednak nie chce zamieszkać z nikim ponieważ jest nauczony chodzić tylko w obrębie swojej posesji. Ma on brata i siostrę. Brata nie bardzo akceptuje ale siostry był nauczony od małego słuchać. Siostra kobieta wdowa lat 70 dzieci dorosłe mieszka 10 km od osoby niewidomej. Nie chcę podjąć się opieki nad bratem. Osoba niewidoma ze względu na wiek i choroby współistniejace wymaga coraz więcej uwagi i opieki. Dodam że osoba która nie widzi posiada małe gospodarstwo, rąbie drzewo, czepia się prądu i robię wiele niebezpiecznych rzeczy. Podpowiedzcie jak można to rozwiązać prawnie, żeby ktoś sprawował nad nim opiekę zanim dojdzie do tragedii.
Odpowiedź: Jeśli osoba ta jest zagrożona niebezpiecznymi wypadkami (prąd, piła, rąbanie drewna itp.), można skontaktować się z lekarzem POZ (rodzinnym) i opisać sytuację, poprosić o pilną wizytę/ocenę stanu zdrowia (w tym psychicznego) i bezpieczeństwa. Ponadto, skontaktować się z gminnym ośrodkiem pomocy społecznej (MOPS/GOPS) właściwym dla miejsca zamieszkania niewidomego i złożyć zgłoszenie, że samotna, niepełnosprawna osoba wymaga pomocy i stwarza zagrożenie dla siebie (opis konkretnych sytuacji). OPS ma obowiązek rozpoznać sytuację w środowisku. Nawet bez ubezwłasnowolnienia można zorganizować pomoc osobie samotnej, która z powodu wieku, choroby czy niepełnosprawności wymaga pomocy innych, może otrzymać usługi opiekuńcze lub specjalistyczne usługi opiekuńcze z MOPS/GOPS. Usługi te polegają np. na pomocy w czynnościach dnia codziennego, robieniu zakupów, pilnowaniu leków, dbaniu o bezpieczeństwo w domu. Wniosek może złożyć sama osoba niewidoma, ale w praktyce często robi to rodzina (rodzeństwo, dzieci, dalsi krewni) – można napisać pismo albo zgłosić sprawę ustnie do protokołu w OPS. Jest to właściwy pierwszy krok, jeśli osoba ta jeszcze jest w stanie sama mieszkać, ale wymaga nadzoru i pomocy, a rodzina nie może lub nie chce wziąć stałej opieki.
Jeżeli oprócz niewidzenia i chorób współistniejących ma zaburzenia psychiczne, otępienie, brak realnej oceny zagrożeń, wówczas można rozważyć ubezwłasnowolnienie (całkowite lub częściowe). Instytucja ta służy ochronie osoby, która nie jest w stanie kierować swoim postępowaniem z powodu choroby psychicznej, upośledzenia, otępienia czy innego poważnego zaburzenia. Ubezwłasnowolnienie całkowite – dla osoby, która z powodu choroby psychicznej, niedorozwoju umysłowego albo innego rodzaju zaburzeń psychicznych nie jest w stanie kierować swoim postępowaniem. Ubezwłasnowolnienie częściowe – gdy stan nie jest aż tak ciężki, ale potrzebna jest stała pomoc w prowadzeniu spraw. Dla osoby całkowicie ubezwłasnowolnionej sąd ustanawia opiekuna prawnego a dla częściowo ubezwłasnowolnionej – kuratora. Opiekun/kurator załatwia sprawy urzędowe, pilnuje spraw majątkowych, może wyrażać zgody na niektóre czynności, wspiera przy decyzjach, a przy całkowitym ubezwłasnowolnieniu wręcz je podejmuje. Wniosek o ubezwłasnowolnienie składa się do sądu okręgowego właściwego dla miejsca zamieszkania osoby niewidomej. Z wnioskiem mogą wystąpić małżonek, krewni w linii prostej (dzieci, rodzice), rodzeństwo, prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich.
Jeżeli rodzina nie chce być opiekunem, to można zawnioskować o ubezwłasnowolnienie bez wskazywania konkretnego opiekuna albo wskazać, że rodzina nie jest w stanie sprawować opieki (wiek, stan zdrowia, odległość, brak zgody). Sąd opiekuńczy może ustanowić opiekuna/kuratora spoza rodziny, a w braku takich osób – opiekę może sprawować dom pomocy społecznej lub zakład pomocy społecznej.
Chcę jako osoba prywatna płacić opiekunce/ opiekunowi osoby starszej. I nie wiem jak i czy muszę to gdzieś (gdzie?) zgłosić.
Nie interesuje mnie kombinowanie.
Wszystko ma być zgodne z prawem.
Będę płacić z własnej, prywatnej kieszeni około 30 zł za godzinę (120 zł na tydzień, niecałe 500 zł miesięcznie) osobom prywatnym (nie wystawiają faktur)
Proszę o informację czy to wymaga umowy? Jakiej?
Innymi słowy: jakich formalności powinniśmy dopełnić?
Anonim
1 paź 26 o 02:54
Można formalnie opłacać opiekuna jako osoba prywatna (bez firmy i bez faktur). Najlepiej spisać umowę o świadczenie usług opiekuńczych (na zasadach zlecenia). Określić zakres pomocy, stawkę, godziny i terminy wypłat. Forma pisemna nie jest obowiązkowa, ale warto ją zachować. Jak chodzi o ZUS, to około 500 zł miesięcznie nie daje zwolnienia ze składek i to Pan w omawianym przypadku zgłasza opiekuna i rozlicza składki. Ich zakres zależy od sytuacji opiekuna, np. student przed 26 rokiem życia zwykle nie podlega zgłoszeniu, a osoba na etacie zapewniającym co najmniej minimalne wynagrodzenie ma ze zlecenia – tylko składkę zdrowotną. Nie zgłasza Pan umowy do urzędu skarbowego, nie pobiera zaliczek i nie wystawia PIT-11. Opiekun we własnym zakresie rozlicza dochód w PIT-36. Stawka 30 zł/h jest dopuszczalna przy umowie między osobami prywatnymi nieprowadzącymi działalności. Należy przy tym ustalić, czy to kwota brutto, czy netto. Dokumentacja: umowa, zestawienia godzin i potwierdzenia zapłaty.
admin
1 paź 26 o 09:01
Witam , zajmuje się prywatnie 90 cio letnią babcią przychdzedo niej 3 razy dziennie z rodziny tej pani nikt się prawie nie interesuje, mam kontakt z jej córka która mieszka bardzo daleko a druga córka mieszka obok i nawet nie wejdzie do domu swojej mamy , pani starsza leży , doznała jakiegos urazu i nie czuje oddawania swoich potrzeb , trzeba zmieniać jej pampersa oto , jest po zawale , całą noc jest sama , dzisiaj było u niej zimno bo nikt nie pali jej w piecu , dogrzewa się grzejnikiem elektrycznym , w mojej ocenie pani potrzebuje całodobowej opieki , rozmawiałam z nią i mówiła że bardzo chciałaby do dps albo do szpitala , pani ma problemy z wypróżnianiem krwawi z odbytu ja nie potrafię jej pomóc bo nie jestem pielęgniarka , bardzo męczy mnie to psychicznie , rodzina nie chce jej umieścić w DPS bo twierdzą że nikt się tak nią nie zajmie i tu pytanie czy można jakoś pomóc tej pani żeby jednak trafiła do jakiegoś domu opieki
depresja
3 lis 26 o 09:08
Sprzeciw córek nie przekreśla możliwości skierowania do DPS, jeżeli seniorka świadomie wyraża zgodę i sama może podejmować decyzje. Wniosek może złożyć ona lub Pani za jej zgodą. Najpierw jednak pomoc medyczna, bo krwawienie z odbytu i utrata czucia potrzeb fizjologicznych po urazie wymagają szybkiej konsultacji lekarskiej. Proszę szybko zgłosić sytuację do MOPS właściwego dla miejsca zamieszkania seniorki. Poprosić o wizytę pracownika socjalnego, pomoc w skierowaniu do DPS oraz zabezpieczenie opieki na czas oczekiwania. W zgłoszeniu należy opisać konkrety: że osoba jest leżąca, nocami sama, wymaga zmiany pieluchomajtek, w domu jest zimno i wyraża wolę zamieszkania w DPS. Nie musi Pani sama dźwigać odpowiedzialności za całodobową opiekę i leczenie tej osoby.
admin
3 lis 26 o 15:03