Jak uzyskać nauczanie indywidualne w szkole specjalnej
Pytanie: Mój syn ma orzeczenie o niepełnosprawności i potrzebie kształcenia specjalnego, chodzi do szkoły specjalnej, jednak ze względu na pogarszający się stan zdrowia nie może codziennie uczestniczyć w lekcjach, a jeśli jest w szkole, to max.2-3 lekcje. Chcemy mu załatwić w poradni psych-pedag. nauczanie indywidualne. Ale chcielibyśmy, by było ono realizowane na terenie jego szkoły, np kilka godzin w tygodniu. Kto podejmuje taka decyzję, czy nauczanie indywidualne będzie się odbywać w domu czy szkole- lekarz prowadzący wystawiający zaświadczenie o stanie zdrowia, dyrektor szkoły czy poradnia psychologiczno- pedagogiczna?
Odpowiedź: Decyzję, czy nauczanie indywidualne będzie realizowane w domu czy w szkole, podejmuje dyrektor szkoły, ale dopiero po wydaniu orzeczenia przez poradnię psychologiczno‑pedagogiczną i na wniosek rodziców. Lekarz wystawia zaświadczenie o stanie zdrowia, z którego musi wynikać, że choroba uniemożliwia lub znacznie utrudnia uczęszczanie na zajęcia w normalnym trybie. Zaświadczenie to jest załącznikiem do wniosku do poradni psychologiczno‑pedagogicznej o orzeczenie o potrzebie nauczania indywidualnego. Lekarz nie decyduje o miejscu realizacji nauczania (dom / szkoła), tylko opisuje stan zdrowia i ograniczenia ucznia.
Zespół orzekający w poradni, na wniosek rodziców, wydaje orzeczenie o potrzebie nauczania indywidualnego, jeżeli stan zdrowia uniemożliwia lub poważnie utrudnia chodzenie do szkoły. W orzeczeniu mogą zostać wskazane warunki organizacji nauczania, ale to nie poradnia wskazuje konkretnie, czy w domu, czy w szkole; ona określa uwarunkowania zdrowotne, czas trwania i ewentualne ograniczenia (np. liczba godzin, przerwy, konieczność małej grupy itp.). Na podstawie orzeczenia o potrzebie nauczania indywidualnego dyrektor organizuje nauczanie indywidualne w porozumieniu z organem prowadzącym szkołę (gmina / powiat).
Od grudnia 2024 r. przepisy przewidują możliwość prowadzenia nauczania indywidualnego także na terenie szkoły, a nie tylko w domu ucznia. Decyzję w sprawie miejsca realizacji zajęć (dom / szkoła) podejmuje dyrektor szkoły na wniosek rodziców lub pełnoletniego ucznia. Dyrektor może, ale nie musi, wyrazić zgodę na prowadzenie zajęć w szkole; przed decyzją może zasięgnąć opinii nauczycieli, a w praktyce bierze też pod uwagę zapisy orzeczenia i faktyczny stan zdrowia ucznia.
Uczeń z niepełnosprawnością z orzeczeniem o potrzebie kształcenia specjalnego ma mieć organizowane kształcenie specjalne w szkole (ogólnodostępnej, integracyjnej lub specjalnej), a nie automatycznie nauczanie indywidualne. Nauczanie indywidualne jest tu traktowane jako rozwiązanie wyjątkowe, gdy choroba uniemożliwia normalne uczestnictwo w zajęciach klasowych, nawet w warunkach szkoły specjalnej. Jeżeli stan zdrowia pozwala, część zajęć może być zorganizowana indywidualnie w szkole (np. osobno od klasy), ale często można to załatwić w ramach kształcenia specjalnego (IPET, zajęcia indywidualne z niektórych przedmiotów, zindywidualizowana ścieżka kształcenia), bez formalnego nauczania indywidualnego.
Co do zasady rozporządzenie przewiduje, że zajęcia nauczania indywidualnego odbywają się w miejscu pobytu ucznia (najczęściej dom rodzinny, placówka, ośrodek). Obecnie przepisy pozwalają, aby dyrektor, na wniosek rodziców zdecydował, że zajęcia będą częściowo lub w całości prowadzone na terenie szkoły, jeżeli stan zdrowia ucznia na to pozwala. Dyrektor może przy tym różnicować rozwiązanie: np. kilka godzin tygodniowo w szkole, reszta w domu, z dostosowaniem planu i przerw.
Proszę zatem porozmawiać z lekarzem prowadzącym, aby w zaświadczeniu możliwie precyzyjnie opisał: ograniczoną wydolność (np. do 2–3 lekcji dziennie), możliwość krótkiego pobytu w szkole (np. kilka godzin tygodniowo), jeśli lekarz uważa to za bezpieczne. Następnie złożyć w poradni psychologiczno‑pedagogicznej wniosek o orzeczenie o potrzebie nauczania indywidualnego, dołączając to zaświadczenie. Po otrzymaniu orzeczenia, złożyć do dyrektora szkoły wniosek o zorganizowanie nauczania indywidualnego na terenie szkoły (np. kilka godzin tygodniowo) z uzasadnieniem medycznym i rodzinnym, powołując się na aktualne przepisy dopuszczające nauczanie indywidualne w szkole. Na spotkaniu z dyrektorem doprecyzować propozycję: liczba godzin, dni tygodnia, czy część godzin może być w domu, jak zapewnić przerwy i odpoczynek. Jeżeli dyrektor odmówi prowadzenia nauczania indywidualnego na terenie szkoły, można wnieść o pisemne uzasadnienie decyzji, po czym wnieść odwołanie lub interwencję u organu prowadzącego szkołę (gmina / powiat) lub kuratora oświaty, powołując się na rozporządzenie, które dopuszcza organizację zajęć w szkole.
Temat dostosowań w szkole podstawowej.
Dziecko z zaświadczeniem z PZP o ADHD i dysleksji, w zaświadczeniu wskazanie, zindywidualizowanej ścieżki z wybranych przedmiotów. Jeszcze nie mamy orzeczenia z PPP.
Ale
Szkoła już wystosowała opinię do PPP, które ma otrzymać komisja orzekająca. W której to opinii, szkoła oczywiście pomija, że nauczyciele delikatnie ujmując, nadużywają swojej pozycji wobec ucznia ze szczególnymi potrzebami. Wskazuje oczywiście, że faktycznie dziecko wykazuje trudności edukacyjne z wybranych przedmiotów, lecz NIE zaleca zindywidualizowanej ścieżki.
Czy komisja z PPP bezrefleksyjnie potraktuje opinie ze szkoły?
I oczywiście odrzuci potrzebę ścieżki.
Czy jednak są szanse aby dziecko otrzymało ścieżkę, z wybranych 2 przedmiotów.
Czy ktoś był w podobnej sytuacji ?
Jak postąpić w tej sprawie? Aby skutecznie pomóc dziecku ?
Anonim
12 cze 26 o 15:05
Komisja PPP nie opiera się wyłącznie na opinii szkoły, więc nie musi odrzucić zindywidualizowanej ścieżki tylko dlatego, że szkoła jej nie zaleca. Zindywidualizowana ścieżka wchodzi w grę, jeśli z badań, dokumentacji (PZP, lekarze, psycholog) i opisu funkcjonowania dziecka jasno wynika, że nie jest ono w stanie realizować wszystkich zajęć w zwykłym trybie i potrzebuje ograniczenia czy zmiany pracy w wybranych przedmiotach. Postarajcie się odpowiednio udokumentować trudności, wskazując konkretne przykłady z lekcji, prace dziecka, objawy przeciążenia, wskazać dwa problemowe przedmioty i na spotkaniu w poradni wykażcie rozbieżność między stanem rzeczywistym a opinią szkoły. W międzyczasie możecie na piśmie domagać się od dyrektora dostosowania wymagań, pracy z pedagogiem czy też z psychologiem, jak również zmiany zachowania nauczycieli, jeśli nadużywają pozycji wobec Waszego dziecka.
admin
12 cze 26 o 17:59
Córka ma orzeczenie o kształceniu specjalnym oraz orzeczenie o niepełnosprawności. Od września idzie do klasy 1 szkoły podstawowej. Dzwoniłam do gminy w celu zorganizowania przez gminę darmowego transportu z miejsca zamieszkania do szkoły. Dostałam informację, że córka ma iść na przystanek i jechać autobusem do szkoły- mamy darmową komunikację w naszym mieście. Złożyłam oficjalny wniosek o zapewnienie transportu ale gmina już zapowiedziała, że odpowie na to pismo ich prawnik bo mi się to nie należy, bo córka idzie do szkoły ogólnodostępnej a nie do szkoły specjalnej.
Jak to jest w rzeczywistości? Czy należy się córce darmowy transport z miejsca zamieszkania do najbliższej szkoły rejonowej?
Anonim
12 sie 26 o 17:32
Córce może przysługiwać bezpłatny transport i opieka w drodze do najbliższej szkoły podstawowej realizującej zalecenia z jej orzeczenia. To, że jest to szkoła ogólnodostępna, nie wyklucza prawa do dowozu. Bezpłatna komunikacja miejska nie wystarcza, jeśli gmina nie zapewnia opieki także w czasie przejazdu. Gmina może zorganizować dowóz albo zwracać rodzicowi koszty samodzielnego dowożenia dziecka. Nie ma jednak automatycznej zasady, że autobus musi podjechać pod sam dom. Punkt odbioru musi być łatwo dostępny i bezpieczny dla córki, z uwzględnieniem jej potrzeb oraz zaleceń z orzeczenia. Proszę czekać na pisemną odmowę i sprawdzić, jaką konkretnie podstawę prawną wskaże gmina.
admin
12 sie 26 o 18:11