Bezpłatna pomoc prawna

Pytanie: Mój od niedawna mąż ma dziecko (11 lat )z inną kobieta ,czy moge go jako juz żona zmusić do testów na ojcostwo ? Sprawa dziwna bo ta kobietę poznał przez internet, pisali pol roku a na pierwszym spotkaniu poszli do lozka , od razu zaszła w ciążę, nie chciala związku tylko od razu zapowiedziała ze ma ja utrzymywać cala ciążę a po porodzie od razu zakłada sprawę o alimenty . , powiedziała ze kocha innego . Ja podejrzewam ze dzieciak jest tamtego faceta ale on żonaty z dziećmi nie chcial uznać dziecka wiec znalazła frajera do utrzymywania. Uważam ze mąż powinien zrobić testy . Prowadze firme , mąż u mnie pracuje a pieniądze na alimenty , ich wspolne wakacje itp są za moje pieniedze . Jesli mam dalej to sponsorować to chce mieć pewność ze to jego dziecko ale on twierdzi ze przecież nie mogła go oszukać i wykorzystać wiec testów nie chce zrobić a ja mam dosyć kolejnej listy prezentów juz przesłanej przez córeczkę…

Odpowiedź: Badania na ojcostwo w ogóle nie są obowiązkowe z mocy prawa i jest to zawsze dobrowolne badanie prywatne albo przeprowadzane na potrzeby postępowania sądowego jako dowód. Jednak nawet sąd, w sprawie o ustalenie albo zaprzeczenie ojcostwa, nie ma narzędzi, żeby kogoś fizycznie przymusić do oddania próbki DNA (brak podstaw do przymusowego pobrania). Odmowa wykonania testu przez domniemanego ojca może natomiast zostać przez sąd oceniona na jego niekorzyść (np. jako unikanie wyjaśnienia sprawy), ale to dotyczy procesu sądowego, a nie sytuacji np. opisanej przez Panią.

Nie ma więc Pani prawa, by zmusić męża do poddania się badaniu; może go Pani tylko namawiać, uświadamiać konsekwencje, ewentualnie postawić to jako umowny warunek dalszego kształtu związku. Poza tym, pozew o ustalenie ojcostwa (gdy dziecko nie ma ojca wpisanego w akcie urodzenia) mogą wnieść: matka dziecka, pełnoletnie dziecko, domniemany ojciec, a także prokurator w interesie społecznym. Z kolei pozew o zaprzeczenie ojcostwa (gdy ktoś jest wpisany jako ojciec, ale twierdzi, że nie jest ojcem biologicznym) może wnieść tenże mężczyzna, matka albo dziecko i to w określonych, stosunkowo krótkich terminach od dowiedzenia się o okolicznościach podważających ojcostwo. Małżonek osoby, która płaci alimenty, niestety nie posiada legitymacji do wytoczenia takiego powództwa – nie występuje Pani w tej sprawie jako strona, więc nie może Pani za niego (wobec jego niechęci) wytoczyć powództwa.

Jeżeli mąż uznał dziecko (złożył oświadczenie o uznaniu ojcostwa w USC) lub sąd ustalił jego ojcostwo, to jest on prawnie ojcem dziecka i ma obowiązek je utrzymywać niezależnie od tego, czy biologicznie jest ojcem, dopóki ewentualnie sąd nie wyda orzeczenia zaprzeczającego ojcostwu. Z punktu widzenia prawa nie ma znaczenia to, że faktycznie środki na alimenty pochodzą z Pani firmy – formalnym zobowiązanym jest mąż, a sposób, w jaki w małżeństwie dzielicie pieniądze, w tej kwestii nie ma znaczenia. Jeżeli macie rozdzielność majątkową, to w razie ewentualnych przyszłych sporów między Wami, może Pani wykazywać, że to z Pani osobistego majątku były finansowane pewne wydatki, ale to już kwestia ewentualnego rozliczenia między małżonkami i nie podstaw do ingerencji w alimenty na to dziecko. Poza tym należy zauważyć, że to nie Pani jest zobowiązana do alimentacji, lecz mąż i alimenty powinien płacić z własnych dochodów, bez Pani wsparcia. Jeżeli uważa, że alimenty są za wysokie, to może wnieść do sądu o ich obniżenie, choć w takim przypadku sąd będzie brał pod uwagę także Pani dochody.

Może Pani natomiast spróbować przekonać męża, że jeśli jednak nie jest ojcem, to teraz jest najlepszy moment, żeby to wyjaśnić (później bywa to prawnie i życiowo znacznie trudniejsze) i zaproponować mu prywatny test DNA (z laboratorium, które wydaje też opinie sądowe i w razie czego można je wykorzystać) oraz porozmawiać z adwokatem rodzinnym o zabezpieczeniu Pani interesów majątkowych (np. rozdzielność majątkowa, intercyza, ustalenie kto i z czego płaci konkretne wydatki). Jeśli sytuacja jest dla Pani krzywdząca i nie do przyjęcia, to rozważyć konsekwencje na gruncie małżeństwa – prawo nie zmusi męża do testu, ale to Pani decyduje, czy chce dalej taką sytuację akceptować.