Czy zasiedzenie wchodzi do majątku wspólnego?
Art. 31 § 1 k.r.o. stanowi, że do majątku wspólnego należą przedmioty majątkowe nabyte w czasie trwania wspólności przez oboje małżonków lub przez jednego z nich. I jeżeli bieg zasiedzenia kończy się w czasie trwania wspólności ustawowej (czyli przed ustanowieniem rozdzielności, rozwodem, ubezwłasnowolnieniem itd.), to nabyta w ten sposób nieruchomość wchodzi do majątku wspólnego. Nie ma znaczenia, kiedy rozpoczął się bieg terminu zasiedzenia ani to, że samoistnym posiadaczem był tylko jeden z małżonków – mimo tego traktuje się to jako składnik majątku wspólnego.
Sąd Najwyższy w uchwale z dnia 28.02.1978 r., sygn. akt III CZP 7/78 potwierdził, że nieruchomość nabyta przez jednego z małżonków w drodze zasiedzenia wchodzi do majątku wspólnego, jeśli zasiedzenie zakończyło się w czasie trwania wspólności ustawowej. Jeśli termin zasiedzenia zakończył się przed zawarciem małżeństwa – nieruchomość stanowi majątek osobisty tego małżonka (bo nabycie nastąpiło jeszcze jako singla). Jeżeli przed końcem terminu zasiedzenia małżonkowie ustanowili rozdzielność majątkową (np. intercyza, rozdzielność z mocy orzeczenia sądu), to własność nabyta przez zasiedzenie po tym momencie będzie należeć do majątku osobistego posiadacza, bo wspólność już nie istniała. Przykład: ktoś włada działką od 1995 r., małżeństwo zawiera w 2010 r., a termin zasiedzenia upływa w 2025 r. – własność z zasiedzenia staje się składnikiem ich majątku wspólnego, a nie majątku osobistego tego małżonka, który był posiadaczem.
Sąd Najwyższy wskazał, że sąd w sprawie o zasiedzenie orzeka na rzecz osoby wskazanej we wniosku, nawet gdy z ustaleń wynika, że nieruchomość wchodzi do majątku wspólnego małżonków. To znaczy, że w postanowieniu sąd może wskazać tylko jednego małżonka, ale z mocy prawa przedmiot należy do majątku wspólnego (co ujawnia się później np. przy podziale majątku).