Czy można żądać alimentów na jeszcze nienarodzone dziecko?
Pytanie: Czy można żądać alimentów na jeszcze nienarodzone dziecko?
Odpowiedź: Matka może żądać od ojca dziecka, zwłaszcza gdy nie jest jej mężem, wyłożenia odpowiedniej kwoty na pokrycie wydatków związanych z ciążą i porodem. Podstawę prawną stanowi tu art. 142 k.r.o. Można też domagać się środków na utrzymanie matki przez 3 miesiące w okresie porodu oraz na koszty utrzymania dziecka przez pierwsze 3 miesiące po urodzeniu. Z ważnych powodów sąd może nakazać ojcu partycypowanie w kosztach utrzymania matki przez okres dłuższy niż 3 miesiące. W doktrynie prawa wskazuje się, że nie są to alimenty sensu stricto na rzecz dziecka, tylko roszczenia matki o koszty ciąży, porodu i pierwszego okresu po narodzinach. Dziecko poczęte, ale nienarodzone, jest w pewnym sensie traktowane jak już urodzone, gdy chodzi o jego prawa (zasada nasciturus), co uzasadnia takie roszczenia, ale formalnie stroną postępowania jest matka.
Aby uzyskać zasądzenie takich roszczeń, należy uwiarygodnić ojcostwo, np. zeznaniami, korespondencją, uznaniem ojcostwa, a w razie sporu możliwe są badania DNA po urodzeniu. Z pozwem można wystąpić już w czasie ciąży, czyli nie trzeba czekać do porodu. Roszczenia z art. 142 k.r.o. przedawniają się z upływem 3 lat od dnia porodu. Po urodzeniu dziecka można oczywiście mimo tego wnieść zwykły pozew o alimenty na dziecko, obejmujący już bieżące utrzymanie, jak mieszkanie, wyżywienie, opieka, edukacja itd. Możliwe jest także dochodzenie alimentów wstecz za pewien okres przed wytoczeniem powództwa, gdy potrzeby dziecka nie były zaspokojone, a rodzic wnoszący o nie sam je pokrywał.