Doradca

bezpłatne porady prawne i finansowe

Nieumyślne, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, poświadczenie nieprawdy przez sędzię wiedzącą o sfałszowaniu dokumentów

skomentuj

Co, myślicie, że pijany byłem (w cugu świąteczno-noworocznym) pisząc tytuł niniejszego wpisu? No to czytajcie niżej, takie słowa padły w uzasadnieniu wyroku. To żadna rewelacja, sprawa stara ale zapewne nie wszyscy o tym wiedzą.

Otóż wyrokiem Sądu Rejonowego w Gorzowie Wielkopolskim z 20 listopada 2006 roku w sprawie II K 213/06, zmienionym wyrokiem Sądu Okręgowego w Gorzowie Wielkopolskim z 10 lipca 2007 r. w sprawie VI Ka 234/07, sędzia Sądu Rejonowego dla dzielnicy Poznań Stare Miasto i Wilda, S.Z., została skazana za przestępstwo z art. 231 § 3 kodeksu karnego, polegające na trzykrotnym nieumyślnym niedopełnieniu obowiązków sędziego w ten sposób, że działając w celu korzyści majątkowej, będąc uprawniona do wystawienia dokumentu, poświadczyła nieprawdę w postanowieniach o stwierdzenie nabycia spadku, wiedząc, że przedstawione w tych sprawach testamenty zostały sfałszowane – za co została skazana na karę 1 roku pozbawienia wolności, z warunkowym zawieszeniem wykonania tej kary na okres próby wynoszący 2 lata.

No i co? Da się? Oczywiście że da się, wszystko się da – w polskich sądach. Nie ma rzeczy niemożliwych – w polskich sądach a przynajmniej w wykonaniu niektórych tzw. sędziów.

Sędziowie którzy takie uzasadnienie napisali, w mojej (i mam nadzieję, że w Waszej też) ocenie niewątpliwie dopuścili się bezczelnego popełnienia przestępstwa z tegoż artykułu czyli 231 kk w sprawie którego „sądzili” koleżankę z kasty. Uznanie przez nich, że przestępczyni – sędzia działała „nieumyślnie”, pozwoliło na zastosowanie lżejszej kwalifikacji (skazana znowu orzeka…) czyli właśnie § 3; oto brzmienie całego art. 231 kk ze wszystkimi §:

§ 1. Funkcjonariusz publiczny, który, przekraczając swoje uprawnienia lub nie dopełniając obowiązków, działa na szkodę interesu publicznego lub prywatnego, podlega karze pozbawienia wolności do lat 3.
§ 2. Jeżeli sprawca dopuszcza się czynu określonego w § 1 w celu osiągnięcia korzyści majątkowej lub osobistej, podlega karze pozbawienia wolności od roku do lat 10.
§ 3. Jeżeli sprawca czynu określonego w § 1 działa nieumyślnie i wyrządza istotną szkodę, podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do lat 2.

Oczywiście zastosowanie winien mieć § 1, tak samo jak w przypadku sędziów którzy ją „sądzili”. Oni też umyślnie popełnili przestępstwo niedopełnienia obowiązków czyli przynajmniej § 1.

Karalność tego popełnionego przez nich przestępstwa zapewne przedawniła się już (przedawnienie karalności z upływem 5 lat) zakładając, że wyrok został wydany wcześniej niż 5 lat temu zatem zawiadomienia o przestępstwie wnosił nie będę (a nawet jakby nie było przedawnione, to czy prokuratura „dopatrzyłaby się” tego co ja widzę?). Postaram się jednak zdobyć nazwiska tych sędziów i upublicznić je w interesie społecznym.

Zapisz

Oceń wpis:
[Liczba głosów: 1 Ocena średnia: 5]

29/12/2016

kategoria: sędziowie

Skomentuj