Doradca

bezpłatne porady prawne i finansowe

Przegrane sprawy i kredyty firmowe

komentarze 3

Bardzo częstym błędem zwłaszcza przy wykonywaniu usług, jest brak należytej staranności wykonawcy jak idzie o udokumentowanie roszczenia. Brak stosownej pisemnej umowy z klientem, brak dowodów wykonania tejże umowy. Z takich przyczyn setki, tysiące wykonawców – powodów przegrywa sprawy o zapłatę. Zazwyczaj nie zdają sobie sprawy z tego, że może mieć miejsce taka sytuacja jak np. przedstawiona w poniższym autentycznym uzasadnieniu jednej ze spraw o zapłatę. Dbajmy więc o to, aby każda należność była należycie udokumentowana, nie róbmy takich beztroskich błędów, jak wykonawca w poniższej sprawie. Niech to poniższe uzasadnienie wyroku będzie przestrogą. Oczywiście przy założeniu że usługa została wykonana (tego nie jesteśmy pewni, ale mogło tak być) a tylko brakło dowodów lecz to one lub ich brak przesądzają o uwzględnieniu bądź oddaleniu powództwa przez sąd. Jeżeli danemu przedsiębiorcy trafi się np. kilka takich spraw na wysoką łączną kwotę, może to być początek jego końca jako przedsiębiorcy oraz jego całkowitego bankructwa jako osoby. Zostaje zachwiana płynność finansowa firmy, brakuje na dokonywanie płatności, na inwestowanie a w końcu konto firmowe zajmuje komornik. Przedsiębiorca wierząc jednak, że taka sprawa sądowa (jak niżej opisana) i inne podobne zakończą się pomyślnie, bierze kredyt dla zadłużonych, aby móc przywrócić w miarę normalne funkcjonowanie firmy. Liczy na to, że gdy uzyska pozytywne wyroki w swoich sprawach jako wierzyciel, to odzyska pieniądze i spłaci ów horrendalnie drogi kredyt który zmuszony był zaciągnąć w jakiejś pozabankowej firmie. Niestety jednak, gdy finał jest taki jak niżej, to robi się naprawdę nieciekawie.

WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 20 maja 2010r. Sąd Rejonowy w S. Wydział Gospodarczy w składzie Przewodniczący: SSR … Protokolant … po rozpoznaniu w dniu 20 maja 2010 r. w S. na rozprawie sprawy z powództwa F.M. przeciwko M. K. o zapłatę 1/oddała powództwo; 2/ zasądza od powoda F.M. na rzecz pozwanej M.K. kwotę 2.4 7,00 zł (dwa tysiące czterysta siedemnaście zł) tytułem zwrotu kosztów procesu.

Uzasadnienie. Powód F.M. domagał się zasądzenia od pozwanej M.K. na swoją rzecz kwoty 30.829,40 zł. z ustawowymi odsetkami od 25.12.2008 r. do dnia zapłaty. Nadto domagał się obciążenia pozwanej kosztami procesu. Na uzasadnienie swojego żądania wskazał, iż nabył w drodze powierniczego przelewu wierzytelności od B.I. wierzytelność w stosunku do pozwanej. Wynika ona z usług zrealizowanych na rzecz pozwanej i jest potwierdzona fakturą która została przez pozwaną podpisana. Pozwana nie zapłaciła należności, mimo iż była do tego wzywana przed złożeniem pozwu. Wydanym w postępowaniu upominawczym nakazem zapłaty Sąd uwzględnij żądanie pozwu.

Pozwana złożyła sprzeciw od wydanego w sprawie nakazu, zaskarżyła go w całości – domagając się oddalenia powództwa i obciążenia powoda kosztami procesu. Odnosząc się do żądania pozwu, pozwana oświadczyła, że potwierdza, iż zleciła B.I. ułożenie kostki brukowej, ale zleceniobiorca tej usługi nie wykonał. Pozwana podniosła, że brak jest w sprawie dowodów, które potwierdzają wykonanie na jej rzecz usługi opisanej w pozwie. Oświadczyła, iż zaprzecza wszelkim twierdzeniom powoda, o ile ich wyraźnie nie przyznaje. Pozwana podniosła, iż nie ustanawiała pełnomocników, którzy mieliby ją reprezentować w związku z czynnościami związanymi z prowadzoną przez nią działalnością gospodarczą i nie upoważniała swojego męża do reprezentowania jej w stosunku do B.I.

Powód w odpowiedzi na sprzeciw podtrzymał żądanie pozwu. Wyjaśnił, iż dowodem wykonania usługi jest faktura, która została podpisana przez W.K., który w zakresie prac wykonywanych na tej budowie reprezentował pozwaną Należy więc przyjąć, że występował w charakterze jej pełnomocnika. Dodatkowo powód wskazał, że już po zakończeniu prac B.I. został wezwany do dokonania poprawek w wykonanych robotach, co potwierdza fakt, że umowa została zrealizowana. Po przeprowadzeniu postępowania dowodowego, Sąd ustalił następujący stan faktyczny. W 2008 roku B.I. wykonywał prace polegające na układaniu kostki brukowej na terenie budowy osiedla K. w miejscowości Z. Zadanie to było realizowane przez inwestora tj. K. Spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością w Z. Część prac wykonywał na rzecz pierwszego generalnego wykonawcy – tj. Pana L. (imienia nie ustalono). W dniu 17.12.2008 r. B.I. wystawił fakturę o numerze 12/2008 dla M.K. Z treści faktury wystawionej na kwotę 30.829,40 zł. wynikało, że należność ta powstała w związku z usługą ułożenia kostki brukowej w ilości 654 m.kw. oraz ułożeniem obrzeży w ilości 238 sztuk. Faktura została podpisana przez W.K. W.K. występował na tej budowie, jako osoba koordynująca pracę, a także je zlecająca. W.K. w kontaktach z B.I. nie powoływał się na umocowanie od pozwanej. Należność wynikająca z faktury 12/2008 nie została zapłacona.

W dniu 9 lutego 2009 r. powód nabył wierzytelność w kwocie wynikającej z tej faktury w stosunku do M.K. w drodze powierniczego przelewu wierzytelności. W dniu 12 lutego 2009r. powód skierował do pozwanej informację o umowie przelewu powierniczego wierzytelności oraz wezwał ją do zapłaty należności. Przedstawiony stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie dokumentów: umowy powierniczego przelewu wierzytelności – k4, faktury z dnia 17.12.2008r. – k55, wezwania do zapłaty – k7. Dowody te Sąd uznał za wiarygodne i miarodajne dla poczynienia ustaleń w zakresie wyżej opisanym. Nie były one przez stronę kwestionowane, co do ich autentyczności, nadto Sąd uwzględnił zeznania złożone przez B.I. – k93, D.I. – k97, W.S. – k99. Zeznania tych świadków w zakresie, w jakim posłużyły do ustalenia stanu faktycznego Sąd uznał za wiarygodne. Zarówno B.I. jak i D.I. wskazywali, że nie mieli żadnego kontaktu z pozwaną oraz, że W.K. nie powoływał się na umocowanie udzielone mu przez pozwaną do reprezentowania jej interesów, także świadek W.S. nie posiadał żadnych informacji. z których wynikałoby, że W.K. reprezentuje pozwaną. Z zeznań składanych przez wyżej wymienionych świadków, wynikało nadto, że prace opisane w fakturze 12/2008 nie były jedynymi, jakie B.I. realizował na tej budowie.

Sąd zważył, co następuje: Powód wywodzi swoje roszczenie z umowy o dzieło, jaka miała łączyć jego poprzednika prawnego B.I. z M.K. i domaga się zapłaty wynagrodzenia za wykonane roboty brukarskie. Wobec faktu, że pozwana zaprzeczyła, iż powód wykonał na jej rzecz roboty opisane w fakturze 12/200 z 17.12.2010 r. powód powinien te okoliczności udowodnić. Umowa o dzieło w rozumieniu art. 627 kc jest umową wzajemną i warunkiem domagania się zapłaty wynagrodzenia jest wykonanie przedmiotu umowy tj. „dzieła”. Zgodnie z art. 6 kc ciężar udowodnienia istnienia przesłanek do żądania zapłaty wynagrodzenia obciąża stronę powodową. Powód powinien udowodnić, jakiej treści umowę zawarł z pozwaną (pozwana jedynie ogólnie przyznała bowiem, że zlecała wykonanie B.I. prac brukarskich), a także, że dzieło zostało wykonane. Ustalenie treści umowy, a więc zakresu zleconych prac jest niezbędne wobec faktu, iż ustalone w sprawie zostało, że B.I. wykonywał prace brukarskie także na rzecz innego zleceniodawcy oraz wobec ustalenia, że faktura numer 12/2008 nic była jedyną, jaką B.I. wystawił w związku z usługami układania kostki brukowej na terenie osiedla K.

W ocenie Sądu zgromadzony w sprawie materiał dowodowy nie pozwała na poczynienie ustaleń, że B.I. wykonał na rzecz pozwanej roboty, za które domaga się zapłaty zgodnie z fakturą numer 12/2008. Dla udowodnienia, zakresu zleconych prac i faktu ich wykonania powód zaoferował opisane w pozwie dowody z dokumentów, oraz wniósł o przeprowadzenie dowodu z zeznań świadków wskazanych w odpowiedzi na sprzeciw. Dowody te nie mogą być podstawą do ustalenia, że B.I. z wykonał na rzecz pozwanej usługę – tę konkretną która została opisana w fakturze numer 12/2008. Oceniając zaoferowane przez powoda dowody z dokumentów należy stwierdzić, co następuje: Przedmiot umowy określony w treści faktury z 17.12.2008 r. został opisany jedynie ogólnie poprzez wskazanie ilości ułożonej kostki brukowej oraz ilości zamontowanych obrzeży. W sprawie nie ma żadnych innych dowodów które pozwoliłyby na bliższe określenie treści zlecenia – na przykład poprzez ustalenie, przy jakich budynkach wykonywane były prace objęte fakturą. Okoliczność ta jest istotna, skoro wiadomym jest, że B.I. wystawiał także inne faktury za roboty brukarskie na terenie osiedla K. Oczywistym jest, że sama faktura nie jest wystarczającym dowodem na fakt zawarcia z pozwaną umowy o określonej treści, nie jest także dowodem wykonania tej usługi. Odnosząc się do twierdzeń powoda, że faktura została podpisana przez działającego w imieniu pozwanej jej męża W.K. trzeba wskazać, że brak jest podstaw do ustalenia, iż W.K. działał z upoważnienia pozwanej. Przesłuchani w charakterze świadków B.I., a także jego żona D.I. oświadczyli, że W.K. nie powoływał się na umocowanie od pozwanej. B.I. wskazał, iż nie wie czy pozwana miała świadomość tego, że mąż występował w jej imieniu. Żaden z przesłuchanych w sprawie świadków nie potwierdził tego, aby W.K. występował w stosunku do podwykonawców w charakterze pełnomocnika pozwanej świadkowie oświadczali także, iż nie znali M.K. i nie mieli z nią żadnych kontaktów. Z tych względów, fakt, iż W.K. podpisał fakturę z 17.12.2008 r nie może być podstawą do ustalenia. że strona pozwana potwierdziła wykonanie prac opisanych w tej fakturze.

Na udowodnienie swoich roszczeń powód przedstawił protokół odbioru wykonanych robót – ( karta 56 ) z 03.12.2008 r. Także ten protokół został podpisany wyłącznie przez W.K., mimo iż ze wstępnej jego części wynika, że został sporządzony przy udziale przedstawicieli inwestora, generalnego wykonawcy M.K. oraz podwykonawcy. Brak jednak podpisów tych osób na protokole, brak także ich danych. Trzeba tu zaznaczyć, iż jak wynika z zeznań świadka Sylwestra W.S. na budowie obowiązywała zasada, iż przy odbiorze powinien być obecny inspektor nadzoru z ramienia inwestora, którym był A.R.. świadek ten podkreślał, iż podpisanie protokołu odbioru przez inspektora nadzoru było konieczne dla dopuszczenia robót do fakturowania. Trzeba też zaznaczyć, iż ilość kostki brukowej a także ilość obrzeży wskazana w protokole odbioru nie odpowiada ilości wykazanej fakturze, a nadto brak podstaw do ustalenia czy protokół dotyczy tych robót, za które została wystawiona sporna faktura. Z tych względów Sąd uznał, iż protokół nie jest wystarczającym dowodem dla wykazania wykonania robót opisanych w fakturze. Powód przedstawił także na potwierdzenie swoich roszczeń pismo z dnia 31.07.2009 (karta 57) oraz swoją odpowiedź na to pismo (karta 58). Także te dokumenty nie potwierdzają wykonania na rzecz pozwanej robót, za które wystawiona została faktura. W pierwszej kolejności trzeba wskazać, iż pismo z 31.07.2009 r. zostało sporządzone i podpisane przez całkiem inny podmiot – tj. przez G.K. prowadzącego działalności pod nazwą G.F. Ze względów wyżej już opisywanych nie można też stwierdzić czy wady opisywane w piśmie z 31.07.2009 r. dotyczą robót ujętych w fakturze numer 12/2008. Nadto trzeba zwrócić uwagę, iż w piśmie z 10.08.2009 r. B.I. domaga się zapłaty kwoty wynikającej z faktury 12/2008 – kierując to wezwanie do G.K. a nie do pozwanej. Oceniając zeznania przesłuchanych w sprawie świadków należy wskazać, iż świadkowie L.Z, G.U. i M.B. nie mieli żadnej wiedzy co do tego, kto zlecał B.I. wykonywanie prac brukarskich, nie wiedzieli, kim jest pozwana i nie mieli z nią żadnego kontaktu. Zeznania tych świadków posłużyły jedynie ustaleniu, że B.I. wykonywał prace brukarskie na terenie osiedla, Jednak wobec faktu, że prace te wykonywał w dłuższym okresie czasu i wystawiał za nie różne faktury, za pomocą zeznań tych świadków nie możliwe było ustalenie, że B.I. wykonał na rzecz pozwanej roboty opisane w spornej fakturze. Twierdzeń strony powodowej nie potwierdziły też zeznania świadka Z.T., także ten świadek nie miał żadnych informacji dotyczących pozwanej, oraz tego czy i jakie prace zlecała ona B.I.. Także W.S. nie potwierdził wykonania prac opisanych w fakturze na rzecz pozwanej. świadek ten – Prezes zarządu spółki K. Sp. z o.o. w Z. oświadczył natomiast, iż nie przypomina sobie, aby pozwana realizowała na terenie osiedla jakieś prace jako podwykonawca, oraz iż W.K. był chyba pełnomocnikiem firmy G.K. Także sam B.I. nie potrafił potwierdzić tego, iż W.K. działał, jako pełnomocnik pozwanej, zeznał natomiast, iż prace brukarskie wykonywał także na rzecz innego zleceniodawcy – pana L., a pan K. w późniejszym okresie czasu miał przejąć po nim budowę, jako kolejny generalny wykonawca. Prócz og6tnego stwierdzenia, iż wykonał roboty na rzecz pozwanej, B.I. nie podał żadnych konkretnych informacji. które pozwoliłyby na precyzyjne ustalenie, że wykonał na rzecz pozwanej określone roboty w ilości opisanej w spornej fakturze, Wobec faktu wyżej wskazywanych takie precyzyjne ustalenie dla uwzględnienia roszczenia byłoby w sprawie konieczne. Podobną wartość dowodową mają zeznania świadka D.I., która wskazała, że nie może podać żadnych szczegółów dotyczących zakresu wykonanych dla pozwanej prac. Podała też, że nie wie czy pan K. reprezentował pozwaną

Ze względów wyżej wskazanych Sąd przyjął iż strona powodowa nie udowodniła że B.I. wykonał prace za które domaga się zapłaty – a zatem nie zostało wykazane iż ziściły się przesłanki warunkujące żądanie zapłaty za dzieło – zgodnie z art. 627 kc. W sprawie Sąd zgodnie z wnioskiem strony powodowej na podstawie art. 248par2 zobowiązał pozwaną do złożenia do akt sprawy rejestru faktur VAT za grudzień 2008 r i styczeń 2009 r. Pozwana tego obowiązku nie wykonała. Niewykonanie wyżej opisanego zarządzenia Sądu przez stronę należy oceniać zgodnie z art. 233 par. 1i 2 kpc Trzeba tu mieć zatem na względzie wyniki całego postępowania dowodowego w sprawie. W ocenie Sądu zaniechanie przedstawienia w/w dokumentów nie może zmienić oceny zasadności powództwa. Strony ( w tym także poprzednik prawny powoda) są podmiotami gospodarczymi i wykazanie wykonania umowy powinno co do zasady nastąpić na podstawie dowodów z dokumentów – tj. protokołu odbioru robót a w tym konkretnym przypadku ustalono iż taka właśnie była na budowie osiedla zasada. Gdyby zatem nawet pozwana zaksięgowała sporną fakturę – czego nie ustalono jednak w sprawie – to w kontekście braku innego materiału dowodowego potwierdzającego obowiązek zapłaty Sąd nie zmieniłby oceny zasadności roszczenia opisanego w pozwie. Wobec oddalenia powództwa zgodnie z art. 98 kpc Sąd obciążył powoda kosztami zastępstwa procesowego pozwanej.

Oceń wpis:
[Liczba głosów: 0 Ocena średnia: 0]

16/10/2014

Komentarze do 'Przegrane sprawy i kredyty firmowe'

Subscribe to comments with RSS

  1. faktura podpisana, dlaczego w nakazowym to nie szlo?

    ryszard ochódzki

    16 Paź 14 20:54

  2. Pozwana nie podpisała faktury tylko bodaj jej mąż.

    admin

    16 Paź 14 21:35

  3. a rzeczywiście. to zmienia całkowicie postać rzeczy.

    ryszard ochódzki

    16 Paź 14 22:55

Skomentuj