Doradca

bezpłatne porady prawne i finansowe

Faktoring – definicja i rodzaje umów faktoringowych

skomentuj

Faktoring jest jednym ze sposobów pozyskiwania przez przedsiębiorstwo źródeł finansowania. Definicja factoringu opiera się na założeniu, iż dostawca może przenieść albo przenosi na faktora własność wierzytelności, zgodnie z zawartą umową, obejmującą sprzedaż dóbr klientom (zwanym dłużnikami) przez dostawcę, oczywiście z wykluczeniem dóbr materialnych kupionych przez dłużnika do osobistego użytku. A zatem faktor jest zobowiązany do finansowania dostawcy (w formie pożyczek i zaliczek), jak również do prowadzenia rozliczeń dotyczących wierzytelności, ale też do przejęcia ryzyka wypłacalności dłużnika. Natomiast dłużnik otrzymuje informację, że własność wierzytelności została przeniesiona.

Definicja powyższa jest zgodna z Konwencją Ottawską. Czy można jednak przedstawić to zagadnienie prościej? Spróbujmy. Transakcja faktoringowa dotyczy trzech podmiotów: faktora, faktoranta oraz dłużnika. Kim jest faktor? Zazwyczaj w tej roli występuje instytucja skupująca należności, jak też świadcząca usługi dodatkowe. Faktorant natomiast to wcześniej wspomniany dostawca, który zapewnia dostawę towarów lub usług i otrzymuje za to pieniądze. Dłużnik to odbiorca tychże towarów i usług, który opłatę za nie uiszcza na rzecz wierzyciela świadczenia pieniężnego. Faktoring dotyczy, co prawda, trzech podmiotów, ale umowa faktoringowa zawsze jest dwustronna, podpisuje ją faktorant i faktor. Jaka jest rola dłużnika? Po pierwsze nie może on blokować zawarcia umowy faktoringowej, choć istnieje odstępstwo od tej zasady, jeśli w umowie znajdzie się klauzula, na mocy której nie jest możliwa sprzedaż wierzytelności lub jest możliwa sprzedaż, ale jedynie za zgodą dłużnika. Istnieje też zasada, iż w wyniku podpisania umowy faktoringowej sytuacja dłużnika nie ma prawa ulec pogorszeniu.

Na rynku gospodarczym obserwujemy różne rodzaje faktoringu. W zależności od przyjętego kryterium, wyróżnić można wiele odmian tego zjawiska. Ze względu na to, który podmiot przejmuje na siebie ryzyko wypłacalności faktoring dzielimy na: faktoring pełny, inaczej zwany właściwym, faktoring niepełny, czyli analogicznie nazywany niewłaściwym, oraz faktoring mieszany. Przyjmując jako kryterium podziału konieczność powiadomienia dłużnika o transakcji wyróżniamy: faktoring jawny, faktoring tajny, zwany potocznie cichym, i faktoring półotwarty. Istnieje też podział ze względu na sam moment dokonania płatności, faktoring dzielimy wówczas na: faktoring dyskontowy, faktoring zaliczkowy, faktoring terminowy.

10/10/2014

kategoria: faktoring

Skomentuj