Doradca

bezpłatne porady prawne i finansowe

Pożyczka – irytujący sprzeciw od nakazu zapłaty

1 komentarz

Kolega kupił dług z tytułu pożyczki, bo pożyczkodawca potrzebował szybko pieniędzy więc sprzedał mu wierzytelność za 80% wartości. Dzisiaj zajrzał do mnie ten kolega cały w nerwach i pokazał, co adwokat pożyczkobiorcy napisał w sprzeciwie od nakazu zapłaty. Już sam fakt że sprzeciw wpłynął (i na egzekwowanie pożyczki będzie musiał zaczekać)  jest irytujący, ale jeszcze bardziej treści.

Najpierw adwokat – pełnomocnik pożyczkobiorcy w sprzeciwie napisał, jak niżej:

SPRZECIW od nakazu zapłaty w postępowaniu upominawczym

Działając imieniem pozwanego, pełnomocnictwo w załączeniu, zaskarżam w całości nakaz zapłaty w postępowaniu upominawczym wydany przez Sąd Rejonowy w S w dniu 7 czerwca 2010 r. sygn. akt I Nc 324/10 i wnoszę o:

– oddalenie powództwa,

– zasądzenie od powoda na rzecz pozwanego kosztów postępowania.

Uzasadnienie

Pozwany przyznaje, że w dniu 17 października 2003 r. zawarł z pożyczkodawcą MP umowę pożyczki. Jednak wbrew treści przedłożonego dokumentu, wysokość wypłaconej pozwanej pożyczki wynosiła 50.000 zł. a nie kwotę 100.000 zł.

W związku z powyższym pozwany uznaje dochodzone przez powoda roszczenie do kwoty 50.000 zł, a nadto podnosi zarzut przedawnienia roszczenia w stosunku do odsetek dochodzonych w niniejszej sprawie. Odsetki są świadczeniem okresowym, zatem ulegają przedawnieniu w terminie trzyletnim. Zatem powód może domagać się jedynie odsetek w wysokości czterokrotności stopy kredytu lombardowego NBP w stosunku rocznym jedynie za okres trzech lat poprzedzających wniesienie pozwu.

Pożyczka nie została przez pozwanego zwrócona, albowiem pożyczkodawca przez okres kilku lat nie domagał się jej spłaty a pozwany nie miał z nim jakiegokolwiek kontaktu.

No, przynajmniej przyznał, że pożyczkę wziął i nie zwrócił jej. Jednak później dosłał pismo o treści jak niżej:

PISMO PROCESOWE POWODA

Działając imieniem pozwanego, pełnomocnictwo w aktach sprawy, wykonując wezwanie Sądu z dnia 29.07.2010 r., precyzuję, iż pozwany zaskarża nakaz zapłaty w całości i wnosi o oddalenie powództwa.

Jednocześnie działając imieniem pozwanego cofam oświadczenie o uznaniu roszczenia do kwoty 50.000 zł zawarte w sprzeciwie z dnia 5.07.20 10 r.

Pozwany zarzuca, że umowa pożyczki z dnia 17 października 2003 r. miała charakter pozorny, tj. nie została zawarta z pozwanym ZF. Stroną umowy pożyczki nie był pozwany, lecz RC, któremu dochodzona przez powoda kwota została wypłacona.

Dowody przesłuchanie stron, zeznania świadków: RC, MP

Bez komentarza. Jednak nie można na 100% wykluczyć, że sąd tego nie uwzględni, bo naprawdę różnie bywa …

Co prawnik jednak to prawnik – profesjonalny pełnomocnik. Sporządził dla kolegi odpowiedź na sprzeciw. To się nazywa profesjonalizm i dlatego przynajmniej czasem naprawdę warto zlecić sprawę do prowadzenia radcy prawnemu niż pisać samodzielnie. Oto odpowiedź:

Odpowiedź na sprzeciw pozwanego

W odpowiedzi na sprzeciw z dnia 5 lipca b.r., doręczony w dniu 19 października b.r., zaprzeczam wszystkim twierdzeniom pozwanego, za wyjątkiem tych wyraźnie przyznanych, oraz wnoszę jak w pozwie.

Ustosunkowując się do podniesionych przez pozwanego zarzutów, podnoszę, co następuje.

Pożyczka udzielona została w wysokości 100 000 zł, natomiast fakt, że pozwem w niniejszej sprawie dochodzone jest jedynie 50 000 zł, wynika z woli powoda co do ograniczenia powództwa do takiej kwoty – do czego ma pełne prawo.

Duże wątpliwości co do wiarygodności twierdzeń pozwanego budzi istotna zmiana stanowiska w toku sprawy – w pierwszej kolejności uznał on bowiem powództwo do kwoty 50 000 zł, a następnie nagle zmienił zdanie i stwierdził, że pożyczka miała charakter pozorny.

W wyroku z 25 lutego 1998 r., II CKN 816/97 (<em>LexPolonica</em> nr 348440) Sąd Najwyższy uznał, że nieważność czynności prawnej z powodu pozorności oświadczenia woli może być stwierdzona tylko wówczas, gdy brak zamiaru wywołania skutków prawnych został przejawiony wobec drugiej strony otwarcie, tak, że miała ona pełną świadomość co do pozorności złożonego wobec niej oświadczenia woli i co do rzeczywistej woli jej kontrahenta i w pełni się z tym zgadzała.

Z kolei w wyroku z 23 czerwca 1986 r., I CR 45/86 (<em>LexPolonica</em> nr 318784) Sąd Najwyższy zdefiniował pozorność jako „wadę oświadczenia woli polegającą na niezgodności między aktem woli a jej przejawem na zewnątrz, przy czym strony zgodne są co do tego, aby wspomniane oświadczenie nie wywołało skutków prawnych”.

Trudno w niniejszej sprawie znaleźć cechy pozorności umowy pożyczki – nie jest pozornym oświadczenie woli dotyczące umowy rzeczywistej, mającej na celu wywołanie zamierzonych skutków prawnych. Stroną umowy był pozwany, natomiast komu i na jakie cele kwota pożyczki miała być przekazana, to już cedenta nie interesowało. Co więcej, cedent powoda zawarł umowę pożyczki także z wymienionym w piśmie pozwanego z dnia 8 sierpnia 2010r. RC (a zatem nic nie stało na przeszkodzie, żeby cedent z nim bezpośrednio zawarł umowę) – sprawa o zapłatę z tytułu tejże umowy toczyła się w tutejszym sądzie pod sygnaturą I C 266/10 i zakończyła prawomocnym wyrokiem zasądzającym zapłatę kwoty pożyczki od RC na rzecz powoda.

W przypadku dopuszczenia dowodu ze świadków zawnioskowanych przez pozwanego, powód wnosi o dopuszczenie dowodu z w/w akt, na okoliczność zawarcia umowy pożyczki bezpośrednio pomiędzy cedentem powoda a RC.

Nie jest trafny także podniesiony przez pozwanego zarzut odnoszący się do przedawnienia odsetek, których domaga się powód w niniejszej sprawie. Odsetki bowiem, stanowiąc świadczenie uboczne względem należności głównej, przedawniają się razem z tą należnością. Pogląd ten wywieść można m.in. z uchwały Sądu Najwyższego z dnia 17 czerwca 2003 r. III CZP 37/2003, OSNC 2004/5 poz. 70, gdzie w uzasadnieniu SN podkreślił, iż „pewna samodzielność roszczenia o odsetki z tytułu opóźnienia nie wyłącza ich akcesoryjnego charakteru oraz materialnego związku z roszczeniem głównym; odsetki za opóźnienie pozostają świadczeniem o charakterze ubocznym. Wskazane okoliczności mają decydujące znaczenie dla określenia, w jakim terminie roszczenie o odsetki ulega przedawnieniu.”

Dodać również należy, że odsetki mają charakter świadczenia jednorazowego, a nie okresowego. Nie są one bowiem płatne w regularnych odstępach czasu, lecz na żądanie. Istotnym jest również, że żądanie odsetek możliwe jest dopiero wówczas, gdy wierzycielowi znany jest cały okres opóźnienia.

W związku z powyższym powód wnosi jak na wstępie a także wnosi o oddalenie wniosków o przesłuchanie świadków wskazanych przez pozwanego w piśmie z dnia 8 sierpnia 2010 r.

I sprawę kolega wygrał.

Oceń wpis:
[Liczba głosów: 0 Ocena średnia: 0]

17/09/2014

1 komentarz do 'Pożyczka – irytujący sprzeciw od nakazu zapłaty'

Subscribe to comments with RSS

  1. co do odsetek to sie nie zgadzam z odpowiedzia na pozew.

    ryszard ochódzki

    18 Wrz 14 01:57

Skomentuj