Doradca

bezpłatne porady prawne i finansowe

Upiekło mi się tylko dlatego, że to komornik się pomylił…

komentarzy 5

O sprawie pisałem bodaj dwa razy na tym blogu. Chodzi o powództwo przeciwegzekucyjne wytoczone przeciwko mnie za to, że nie zawnioskowałem do komornika o zwolnienie nieruchomości należącej do osoby trzeciej, choć przecie wiadomo, że sąd oddali wniosek o wszczęcie egzekucji gdy we wniosku jest dłużnik a nieruchomość do osoby trzeciej należy. Wklejam po prostu poniżej wyrok wraz z uzasadnieniem.

WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Poznań, dnia 19 lutego 2014
Sąd Okręgowy w Poznaniu XII Wydział Cywilny w następującym składzie:
Przewodniczący: SSO ZL
Protokolant: Starszy sekretarz sądowy EW
po rozpoznaniu w dniu 11 lutego 2014 r. w Poznaniu sprawy z powództwa ES, zam. … przeciwko Robertowi Grabowskiemu, zam. …
– zwolnienie zajętego przedmiotu spod egzekucji (art. 841 i 842 kpc)
I. Postępowanie w niniejszej sprawie umarza.
II. Kosztami niniejszego postępowania obciąża każdą ze stron we własnym zakresie.

Uzasadnienie
W pozwie z dnia 9 listopada 2013 r.. skierowanym przeciwko pozwanemu Robertowi Grabowskiemu, powódka ES, działając przez pełnomocnika procesowego, wniosła o zwolnienie spod egzekucyjnego zajęcia nieruchomości położonej …, dla której Sąd Rejonowy w Szamotułach prowadzi księgę wieczystą o nrze KW … zajętej na wniosek pozwanego przez Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym w Szamotułach Lecha Siudę w sprawie o sygn. akt KM 809/13 prowadzonej przeciwko PS, jak również o zasądzenie od pozwanego na jej rzecz zwrotu kosztów tego procesu, w tym kosztów zastępstwa procesowego wg norm przepisanych. Powódka sformułowała także wniosek o udzielenie jej zabezpieczenia powództwa poprzez zawieszenie postępowania egzekucyjnego prowadzonego przez Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym w Szamotułach Lecha Siudę pod sygn. akt KM 809/13 – na czas trwania niniejszego postępowania oraz domagała się zwolnienia od kosztów sądowych w całości.
W uzasadnieniu pozwu powódka omówiła stan faktyczny leżący u podstaw jej żądań, tj. zaistnienie przesłanek tzw. powództwa ekscydencyjnego. Powódka podniosła, że przeciwko jej synowi PS Komornik Sądowy przy Sądzie Rejonowym w Szamotułach Lech Siuda prowadzi postępowanie w przedmiocie egzekucji świadczeń pieniężnych na wniosek pozwanego Roberta Grabowskiego. Powódka jest wyłączną właścicielką nieruchomości położonej w … dla której Sąd Rejonowy w Szamotułach prowadzi księgę wieczystą o nrze KW …. Nieruchomość ta stanowiła wspólność majątkową małżeńską powódki i jej męża. po śmierci którego spadkobiercy uregulowali jej własność w ten sposób, że aktem notarialnym z 2010 r. dzieci powódki darowały swoje udziały spadkowe na jej rzecz. Powódka wskazała, że Komornik Sądowy nie poinformował jej o toczącej się egzekucji z ww. nieruchomości; o zajęciu jej dowiedziała się ona dopiero z korespondencji kierowanej do PS, po czym natychmiast pismem opatrzonym datą 12 października 2013 r. działając przez pełnomocnika wezwała pozwanego do cofnięcia wniosku egzekucyjnego w zakresie dotyczącym tej nieruchomości. Do dnia wniesienia pozwu nie otrzymała jednak żadnej odpowiedzi. Jako podstawę prawną swoich żądań wskazała art. 841 par. 1 i par. 3 kpc (k. 1-3 akt).
Postanowieniem z dnia 20 listopada 2013 r. Sąd Rejonowy w Szamotułach stwierdził swoją niewłaściwość rzeczową i sprawę przekazał Sądowi Okręgowemu w Poznaniu jako właściwemu rzeczowo i miejscowo (k. 25-26 akt).
Postanowieniem z dnia 2 grudnia 2013 r. Sąd Okręgowy w Poznaniu zwolnił powódkę od kosztów sądowych w całości (k. 29-29v akt).
W odpowiedzi na pozew z dnia 16 grudnia 2013 r. pozwany Robert Grabowski, działając samodzielnie, wniósł o oddalenie powództwa w całości i o zasądzenie od powódki na jego rzecz zwrotu kosztów procesu wg norm przepisanych. Pozwany podniósł, iż powództwo jest bezprzedmiotowe, ponieważ winno być oczywiste, że nie jest możliwe zajęcie nieruchomości, która nie należy do dłużnika lecz do osoby trzeciej. Pozwany podkreślił, że Sąd nie może uwzględnić wniosku Komornika o dokonanie wzmianki o wszczęciu egzekucji z nieruchomości w Dziale I księgi wieczystej o nrze KW …, gdy dłużnikiem we wniosku jest inna osoba niż właściciel nieruchomości widniejący w niej. Pozwany podniósł jednocześnie, że Komornik Sądowy przy Sądzie Rejonowym w Szamotułach Lech Siuda błędnie poinformował go, że nieruchomość jest własnością dłużnika – PS, co spowodowało, że wniósł on o wszczęcie z niej egzekucji. Pozwany ocenił, że wezwanie go przez pełnomocnika powódki do zwolnienia w/w nieruchomości spod egzekucji oraz wniesienie powództwa jest bezprzedmiotowe. Odnosząc się do wniosku o zabezpieczenia powództwa pozwany wniósł o jego oddalenie podnosząc, że egzekucja z tej nieruchomości nie jest prowadzona (k. 34 akt).
Na rozprawie w dniu 14 stycznia 2014 r. powódka cofnęła pozew w niniejszej sprawie i jednocześnie domagała się przyznania jej od pozwanego zwrotu kosztów postępowania wg uznania Sądu (k. 41 akt).
Na rozprawie w dniu 1 I lutego 2014 r. powódka podtrzymała swoje stanowisko w sprawie (k. 45 akt).
Sąd Okręgowy ustalił, co następuje:
Przeciwko synowi powódki ES – PS Komornik Sądowy przy Sądzie Rejonowym w Szamotułach Lech Siuda prowadzi postępowanie w przedmiocie egzekucji świadczeń pieniężnych na wniosek pozwanego Roberta Grabowskiego pod sygn. akt KM 809/13 – na podstawie tytułu wykonawczego w postaci wyroku Sądu Rejonowego w Sosnowcu z dnia 21 listopada 2011 r., sygn. akt I C 1067/10 zaopatrzonego w klauzulę wykonalności z dnia 10 stycznia 2012 r.
Dowód: dokumenty znajdujące się w aktach post egzekucyjnego o sygn. KM 809/13
Powódka jest wyłączną właścicielką nieruchomości położonej w …, dla której Sąd Rejonowy w Szamotułach prowadzi księgę wieczystą o nrze KW …
Nieruchomość ta stanowiła ustawową wspólność majątkową jej i jej męża, przy czym po jego śmierci jego spadkobiercy uregulowali jej własność tejże w ten sposób, że na mocy umowy darowizny zawartej w formie aktu notarialnego w dniu 24 września 2010 r. dzieci powódki IS i PS, rep. A nr 5655/2010 darowały na rzecz powódki swoje udziały spadkowe. Powyższe doprowadziło do uzyskania przez powódkę w całości własności w/w nieruchomości.
Dowód wypis aktu notarialnego z dnia 24 września 2010 r., rep. A nr 5655/2010 zawierającego umowę darowizny (k. 16-2 1 akt), zawiadomienie Sądu Rejonowego w Szamotułach V Wydział K Wieczystych z dnia 14 października 2010 r. (k. 22-23 akt) Pismami z dnia 25 września 2013 r., skierowanymi do dłużnika PS, Komornik Sądowy przy Sądzie Rejonowym w Szamotułach Lech Siuda zawiadomił go o wszczęciu egzekucji w oparciu o w/w tytuł wykonawczy, wezwał go do zapłaty należności obejmującej należność główną w kwocie 14.300 zł, odsetki ustawowe, koszty procesu i koszty prowadzenia postępowania egzekucyjnego, a ponadto zawiadomił go o wszczęciu egzekucji z nieruchomości położonej w …, dla której Sąd Rejonowy w Szamotułach prowadzi księgę wieczystą o nrze KW …
Powódka ES o zajęciu należącej do niej nieruchomości dowiedziała się z korespondencji kierowanej do PS.
Pismem z dnia 12 października 2013 r., działając przez pełnomocnika, powódka wezwała pozwanego do cofnięcia wniosku egzekucyjnego w zakresie dotyczącym tej nieruchomości ze wskazaniem, że nieruchomość objęta egzekucją jest jej własnością, a zajęcie narusza jej prawa – pod rygorem skierowania powództwa z art. 841 par. 1 i par. 3 k.p.c.
Dowód: pisma Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym w Szamotułach Lecha Siudy z dnia 25 września 2013 r. (k. 11-12 akt), wezwanie do zapłaty należności z dnia 25 września 2013 r. (k. 13 akt), zawiadomienie o wszczęciu egzekucji z nieruchomości z dnia 25 września 2013 r, (k. 14 akt), pismo pełnomocnika powódki: dnia 12 października 2013 r. (k. 15 akt), dokumenty znajdujące się w aktach postępowania egzekucyjnego o sygn. KM 809/13
Pismem z dnia 3 września 2013 r. Komornik Sądowy przy Sądzie Rejonowym w Szamotułach Lech Siuda poinformował pozwanego Roberta Grabowskiego, że dłużnik jest współwłaścicielem nieruchomości objętej księgą wieczystą o nrze …, w związku z czym pozwany pismem z dnia 10 września 2013 r. wniósł o wszczęcie z niej egzekucji. Pismem z dnia 25 września 2013 r. Komornik Sądowy przy Sądzie Rejonowym w Szamotułach Lech Siuda poinformował pozwanego Roberta Grabowskiego ojej zajęciu.
Postanowieniem z dnia 21 października 2013 r. Sąd Rejonowy w Szamotułach oddalił wniosek wierzyciela o wpis o wszczęciu egzekucji w sprawie o sygn. akt KM 809/13 w księdze wieczystej o nr … z uwagi na fakt, że jej właścicielem jest ES, a nie dłużnik przeciwko któremu toczy się to postępowanie egzekucyjne.
Postanowieniem z dnia 9 grudnia 2013 r. Komornik Sądowy przy Sądzie Rejonowym w Szamotułach Lech Siuda umorzył postępowanie egzekucyjne z nieruchomości objętej księgą wieczystą o nr … – z powołaniem się na treść postanowienia z dnia 21 października 2013 r.
Dowód: wydruk Działu III księgi wieczystej KW …(k. 35 akt), postanowienie o umorzeniu postępowania egzekucyjnego z dnia 9 grudnia 2013 r., sygn. akt KM 809/13 (k. 39 akt), dokumenty znajdujące się w aktach postępowania egzekucyjnego o sygn. KM 809/1 3 Powyższy stan faktyczny był niesporny między stronami i znalazł pełne odzwierciedlenie w dokumentach znajdujących się w aktach sprawy – urzędowych i o charakterze prywatnym.
Powyższy stan faktyczny Sąd Okręgowy ustalił na podstawie następujących dowodów:
– dokumentów urzędowych i prywatnych, tj.: pism Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym w Szamotułach Lecha Siudy z dnia 25 września 2013 r. (k. 11-12 akt), wezwania do zapłaty należności z dnia 25 września 2013 r. (k. 13 akt), zawiadomienia o wszczęciu egzekucji z nieruchomości z dnia 25 września 2013 r. (k. 14 akt), pisma pełnomocnika powódki z dnia 12 października 2013 r. (k. 15 akt), wypisu aktu notarialnego z dnia 24 września 2010 r., rep. A nr 5655/2010 zawierającego umowę darowizny (k. 16-21 akt), zawiadomienia Sądu Rejonowego Szamotułach V Wydział Ksiąg Wieczystych z dnia 14 października 2010 r. (k. 22-23 akt), wydruku Działu I księgi wieczystej KW nr … (k. 35 akt), postanowienia o umorzeniu postępowania egzekucyjnego z dnia 9 grudnia 2013 r., sygn. akt KM 809/13 (k. 39 akt) oraz dokumentów znajdujących się w aktach postępowania egzekucyjnego o sygn. KM 809/13
Dokumenty urzędowe zawarte w aktach niniejszej sprawy, tj. m.in. wypis aktu notarialnego z dnia 24 września 2010 r., rep. A nr 5655/2010 zawierającego umowę darowizny oraz postanowienie o umorzeniu postępowania egzekucyjnego z dnia 9 grudnia 2013 r., sygn. akt KM 809/13 uznano za wiarygodne w całości. Zostały sporządzone w odpowiedniej formie przez uprawnione do tego organy i w ramach ich kompetencji, odpowiadając tym samym dyspozycji art. 244 par. 1 k.p.c. Zgodnie z treścią art. 244 par. 1 k.p.c., dokumenty urzędowe, sporządzone w przepisanej formie przez powołane do tego organy władzy publicznej i inne organy państwowe w zakresie ich działania, stanowią dowód tego, co zostało w nich urzędowo zaświadczone. W postępowaniu cywilnym dokument prywatny stanowi dowód tego, że osoba, która go podpisała, złożyła oświadczenie zawarte w dokumencie – art. 245 k.p.c. Za takie uznać należy -tytułem przykładu- pismo pełnomocnika powódki z dnia 12 października 2013 r. Zostały one przez Sąd również ocenione jako wiarygodne.
Autentyczność dokumentów prywatnych i urzędowych oraz prawdziwość treści dokumentów urzędowych nie była kwestionowana przez żadną ze stron postępowania w oparciu o treść art. 232 k.p.c. w zw. z art. 252 k.p.c. i art. 253 k.p.c. Także Sąd nie znalazł podstaw do tego, aby uczynić to z urzędu. Tym samym okazały się one przydatne dla rozstrzygnięcia tego sporu, a z uwagi na to, że były jedynym dowodem zaoferowanym przez strony stały się podstawą ustaleń faktycznych w sprawie. Uznać trzeba zresztą, że stan faktyczny w niniejszej sprawie nie był sporny.
Fakt, iż żadna ze stron nie zakwestionowała skutecznie treści kserokopii dokumentów znajdujących się w aktach sprawy pozwolił na potraktowanie tych kopii jako dowodów pośrednich istnienia dokumentów o treści im odpowiadającej.
Sąd Okręgowy zważył, co następuje:
Zgodnie z treścią art. 203 par. 1 k.p.c., pozew może być cofnięty bez zezwolenia pozwanego aż do rozpoczęcia rozprawy, a jeżeli z cofnięciem połączone jest zrzeczenie się roszczenia – aż do wydania wyroku. Jednocześnie wg art. 203 par. 2 k.p.c., pozew cofnięty nie wywołuje żadnych skutków, jakie ustawa wiąże z wytoczeniem powództwa. Na żądanie pozwanego powód zwraca mu koszty, jeżeli sąd już przedtem nie orzekł prawomocnie o obowiązku ich uiszczenia przez pozwanego. Postanowienia te uzupełnia art. 203 par. 3 k.p.c. stanowiący, że w razie cofnięcia pozwu poza rozprawą przewodniczący odwołuje wyznaczoną rozprawę i o cofnięciu zawiadamia pozwanego, który może w terminie dwutygodniowym złożyć sądowi wniosek o przyznanie kosztów. Gdy skuteczność cofnięcia pozwu zależy od zgody pozwanego, niezłożenie przez niego oświadczenia w tym przedmiocie w powyższym terminie uważa się za wyrażenie zgody. Ustawodawca zastrzegł również, że Sąd może uznać za niedopuszczalne cofnięcie pozwu, zrzeczenie się lub ograniczenie roszczenia tylko wtedy, gdy okoliczności sprawy wskazują, że wymienione czynności są sprzeczne z prawem lub zasadami współżycia społecznego albo zmierzają do obejścia prawa (art. 203 par. 4 k.p.c.).
W rozpatrywanej sprawie uznać należało, że cofnięcie pozwu przez ES było dopuszczalne w świetle art. 203 par. 4 k.p.c. Nie sposób dopatrzyć się, aby w okolicznościach niniejszej sprawy czynność ta mogła zostać oceniona jako sprzeczna z prawem lub zasadami współżycia społecznego bądź zmierzająca do obejścia prawa. Jakkolwiek w świetle art. 203 par. 1 k.p.c. wymagane było – z uwagi na to, że doszło do rozpoczęcia rozprawy – wyrażenie zgody przez pozwanego na cofnięcie pozwu, to jednak zastosowanie znalazł przepis art. 203 par. 3 zd. 2 k.p.c., skoro pozwany w terminie dwutygodniowym nie złożył oświadczenia w przedmiocie zgody na cofnięcie pozwu. Uznać należało zatem, że pozwany wyraził zgodę na cofnięcie pozwu.
Roszczenie powódki miało swoją podstawę prawną w treści art. 841 par. 1 i 3 k.p.c., niemniej w toku postępowania okazało się ono być bezprzedmiotowe z uwagi na to, że egzekucja w części dotyczącej nieruchomości stanowiącej jej własność została umorzona postanowieniem z dnia 9 grudnia 2013 r. Gdyby powódka nie cofnęła pozwu, wówczas w świetle ustaleń faktycznych sprawy, powództwo jej zostałoby oddalone. Osoba trzecia może bowiem w drodze powództwa żądać zwolnienia zajętego przedmiotu od egzekucji, jeżeli skierowanie do niego egzekucji narusza jej prawa. Powództwo można wnieść w terminie miesiąca od dnia dowiedzenia się o naruszeniu prawa, chyba że inny termin jest przewidziany w przepisach odrębnych. Umorzenie egzekucji w zakresie dotyczącym nieruchomości należącej do powódki skutkowało zaprzestaniem naruszania jej prawa, a to sprawia, że cofnięcie pozwu przez nią było ze wszech miar dopuszczalne.
Mając powyższe okoliczności na uwadze, postępowanie w niniejszej sprawie umorzono – art. 355 par. 1 k.p.c. (pkt I sentencji wyroku).
Zgodnie z treścią art. 355 par. 1 k.p.c. Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli powód cofnął ze skutkiem prawnym pozew lub jeżeli wydanie wyroku stało się z innych przyczyn zbędne lub niedopuszczalne.
O kosztach tego postępowania orzeczono w pkt II sentencji wyroku. Koszty te obejmowały opłatę sądową od pozwu, której wysokość wyznaczał przepis art. 13 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych (t.jedn. Dz.U. 2010 r., Nr
90, poz. 594 ze zm.) i wynagrodzenie pełnomocnika procesowego powódki ustalone w oparciu o treść par. 6 pkt 7 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (t.jedn. Dz.U. 2013 r., poz. 490 ze zm.).
Powódka cofając pozew domagała się rozstrzygnięcia o nich na podstawie art. 98 par. 1 i par. 3 k.p.c. i obciążenia nimi pozwanego. Pozwany zaś w odpowiedzi na pozew domagał się obciążenia nimi powódki.
W tak ustalonym stanie faktycznym Sąd zdecydował o zastosowaniu przepisu art. 100 zd. 1 k.p.c. i obciążenia nimi stron we własnym zakresie. Sąd nie znalazł podstaw, aby przychylić się do wniosku powódki, która cofając pozew domagała się obciążenia pozwanego kosztami procesu. W ocenie Sądu na uwzględnienie wniosku powódki nie pozwalała niesporna w rozpatrywanej sprawie okoliczność, że to Komornik Sądowy przy Sądzie Rejonowym w Szamotułach Lech Siuda pismem z dnia 3 września 2013 r. poinformował go, że dłużnik jest współwłaścicielem nieruchomości objętej księgą wieczystą o nr …, co nie odpowiadało prawdzie. Jak wynika bowiem z wypisu aktu notarialnego z dnia 24 września 2010 r., rep. A nr 5655/2010 zawierającego umowę darowizny w tej dacie powódka stała się wyłączną właścicielką spornej nieruchomości. W związku z błędną informacją Komornika Sądowego pozwany pismem z dnia 10 września 2013 r. wniósł o wszczęcie egzekucji z tej nieruchomości. Dopiero po tym, jak orzeczeniem z dnia 21 października 2013 r. Sąd Rejonowy w Szamotułach oddalił wniosek wierzyciela o wpis o wszczęciu egzekucji w sprawie pod sygn. akt KM 809/13 w księdze wieczystej o nr … z uwagi na fakt, że jej właścicielem jest ES, a nie dłużnik przeciwko któremu toczy się to postępowanie egzekucyjne doszło do umorzenia postępowania egzekucyjnego wobec tej nieruchomości. Do wszczęcia egzekucji z w/w nieruchomości doszło więc jedynie w następstwie wadliwej informacji ze strony organu egzekucyjnego, a nie wskutek zawinionych działań strony pozwanej. To zaś sprawiło, że Sąd nie znalazł podstaw, aby obciążyć pozwanego obowiązkiem zwrotu stronie powodowej kosztów procesu w postaci kosztu jej zastępstwa procesowego. Z uwagi ponadto na fakt, że pozwany nie złożył wniosku o przyznanie kosztów w warunkach określonych przepisem art. 203 par. 3 zd. 1 k.p.c. a jednocześnie po stronie pozwanego nie powstał obowiązek uiszczenia żadnych opłat sądowych czy poniesienia wydatków, pozwany nie korzystał też z pomocy fachowego pełnomocnika, kosztami procesu obciążono strony w zakresie przez nie poniesionym.

08/03/2014

Komentarze do 'Upiekło mi się tylko dlatego, że to komornik się pomylił…'

Subscribe to comments with RSS

  1. Masz na myśli koszty procesowe?

    Anonim

    8 Mar 14 10:39

  2. Tak, koszty strony przeciwnej.

    admin

    8 Mar 14 10:50

  3. No widzisz, nie było to takie hop siup o jakim mówiłeś 😉

    prawnik

    10 Mar 14 12:44

  4. Apelowałbym.

    admin

    10 Mar 14 13:24

  5. I co z tego, że byś apelował?
    Też byś przegrał. Masz szczęście, że błędną informację podał komornik. Gdybyś to Ty ją ustalił to byłbyś w opałach 🙂

    prawnik

    10 Mar 14 13:52

Skomentuj