Doradca

bezpłatne porady prawne i finansowe

Nakład pracy komornika

skomentuj

Były dłużnik (po skutecznej egzekucji):

Skarga dłużnika na postanowienie Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym w Sosnowcu … z dnia 20.11.2012 r. Sygn.. akt KM 1675/12 w zakresie ustalenia kosztów egzekucji. W imieniu własnym składam skargę na wyżej opisane postanowienie, oraz wnoszę o:

– zmianę zaskarżonego postanowienia i ustalenie kosztów egzekucji w zakresie opłaty

stosunkowej na podstawie art. 49 ust 2 ustawy o komornikach sądowych i egzekucji

oraz odpowiednie obniżenie ustalanej opłaty stosunkowej,

– zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 20.11.2012 roku Komornik Sądowy przy Sądzie Rejonowym w Sosnowcu … umorzyła postępowanie egzekucyjne na podstawie art. 825 k.p.c. w związku z wnioskiem wierzyciela o umorzenie postępowania egzekucyjnego. Jak wskazane zostało w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia w związku z wnioskiem wierzyciela o umorzenie postępowania opłata stosunkowa została naliczona w wysokości 5 % na podstawie art. 49 ust 2 ustawy o komornikach sądowych i egzekucji z dnia 29 sierpnia 1997 r (Dz. U. Nr 133 poz 882 ze zm.)

Pomiędzy treścią uzasadnienia a sentencją postanowienia istnieje zatem sprzeczność, gdyż jako podstawa ustalenia wysokości opłaty stosunkowej został wskazany również 49 ust 1. W związku z tym, że podstawą umorzenia egzekucji była treść art. 825 k.p.c. wnoszę ażeby sąd obniżył wskazaną opłatę stosunkową do wysokości 5% w stosunku do całości.

Jednakże z ostrożności procesowej na wypadek gdyby sąd nie podzielił powyższej argumentacji wnoszę na podstawie art. 49 ust 7 ustawy o komornikach sądowych i egzekucji o obniżenie wysokości naliczonej na podstawie art. 49 ust 1 opłaty stosunkowej.

Kwoty jakie wyegzekwował komornik w przedmiotowej sprawie, zostały przekazane przez Urząd Skarbowy wskutek zajęcia wierzytelności z tytułu zwrotu nadpłaconego podatku VAT. Dłużnik podkreśla, że taki sposób egzekucji jaki przyniósł wyegzekwowanie kwot w przedmiotowym postępowaniu, wymaga od komornika tyle samo nakładu pracy co w przypadku wyegzekwowania świadczenia wskutek skierowania egzekucji do wierzytelności z rachunku bankowego, gdzie ustawodawca przewidział opłatę stosunkową w wysokości 8 %. W związku z tym, że ustawodawca jako przesłankę obniżenia przez sąd opłaty stosunkowej wskazuje nakład pracy komornika – wskazuję, że jako odnośnik może zostać wprowadzona opłata przy egzekucji z wierzytelności z rachunku bankowego.

Dodatkowo dłużnik wskazuje, że za obniżeniem opłaty przemawia również sytuacja materialna. Przedsiębiorstwo znajduje się w bardzo ciężkiej sytuacji materialnej, co było uzasadnieniem niedokonania dobrowolnej zapłaty przed wszczęciem egzekucji. Przedsiębiorstwo za ostatnie 3 kwartały przynosi stratę. Wskazać należy, że ze względu na kryzys w branży budowlanej, żeby dalej prowadzić działalność wymaga to należy ponosić b. duże nakłady finansowe. W związku z powyższym wnoszę ażeby sąd zmienił postanowienie komornika, z dnia 20.11.20 12 roku i poniżył ustaloną opłatę egzekucyjną.

A komornik na to:

Komornik Sądowy przy Sądzie Rejonowym w Sosnowcu … w postępowaniu egzekucyjnym prowadzonym z wniosku wierzyciela Grabowski Robert zam. 41-200 Sosnowiec ul. … przeciwko dłużnikowi … stosownie do art. 767 kpc w związku z zaskarżeniem przez dłużnika postanowienia z dnia 20-1 1-2012r. przesyła uzasadnienie co do zaskarżonej części postanowienia.

UZASADNIENIE

W postanowieniu o ustaleniu kosztów postępowania egzekucyjnego w sprawie KM 1675/12 ustalono opłaty stosunkowe na podstawie art. 49 ust. 1 i 49 ust. 2 u.o.k.s.i.e. Konstrukcja Ustawy o komornikach sądowych i egzekucji przewiduje kilka stawek procentowych stanowiących podstawę obliczenia opłaty stosunkowej w przypadku wyegzekwowania świadczenia od dłużnika. Zgodnie z treścią art. 49 u.o.k.s.i.e. podstawowa opłata egzekucyjna wynosi 15% wartości wyegzekwowanego świadczenia, ponadto występuje także opłata w wysokości 8% oraz 5%. W przypadku wyegzekwowania świadczenia od dłużnika przy zastosowaniu różnych sposobów egzekucji oblicza sie odrębnie opłaty egzekucyjne według stawek przewidzianych dla danego sposobu egzekucji.

W sprawie KM 1675/12 na podstawie dokonanego zajęcia wierzytelności wyegzekwowano od dłużnika kwotę 63.560,00 zł. pobierając opłatę egzekucyjną w wysokości 15 % wartości wyegzekwowanego świadczenia obliczoną proporcjonalnie do wartości wyegzekwowanego świadczenia w kwocie 8.292,28 zł. Pozostałą część świadczenia należną wierzycielowi, czyli kwotę 14.083,19 zł. dłużnik wpłacił wierzycielowi bezpośrednio, wobec czego komornik na podstawie art. 49 ust. 2 u.o.k.s.i.e. pobrał od dłużnika kwotę 694,40 zł. stosując stawkę 5%. Teza dłużnika, aby Sąd obniżył całą opłatę stosunkową do stawki w wysokości 5% wartości wyegzekwowanego świadczenia jest sprzeczna z treścią powoływanej ustawy i wynika z pewnością z nieznajomości zasad ustalania opłat stosunkowych jeżeli zastosowano wobec dłużnika kilku skutecznych sposobów egzekucji w stosunku co do których ustawodawca przewidział zastosowanie różnych opłat egzekucyjnych.

Za całkowicie pozbawiony podstaw, wobec przytoczonych powyżej argumentów, uważamy także wniosek dłużnika, aby opłatę egzekucyjną ustalić w wysokości 8% od wartości wyegzekwowanego świadczenia. Opłata egzekucyjna wynika wprost z ustawy i nie ma żadnego związku z nakładem pracy komornika. Ponadto pragniemy zauważyć, że Ustawa o komornikach sądowych i egzekucji była już kilkukrotnie przez ustawodawcę nowelizowana, ostatnia jej zmiana miała miejsce w dniu 12 lutego 2010 r. Powyższa nowelizacja zwiększyła także zakres stosowania opłaty w wysokości 8%, lecz do powyższego zamkniętego katalogu sposobów egzekucji, przy których opłata egzekucyjna wynosi 8% ustawodawca nie zaliczył kwot wyegzekwowanych z wierzytelności należnych dłużnikowi. Jasny jest zatem tak przepis ustawy jak i intencja ustawodawcy, że przy egzekucji z wierzytelności opłata egzekucyjna wynosi 15% wartości wyegzekwowanego świadczenia.

Nie zgadzamy się również z twierdzeniem dłużnika o tym, jakoby komornik wyegzekwował należność dla wierzyciela niewielkim nakładem pracy. W postępowaniu egzekucyjnym prowadzonym przeciwko dłużnikowi komornik, oprócz zajęcia wierzytelności w Urzędzie Skarbowym, które pozwoliło w największej części na zaspokojenie wierzyciela, dokonał także ustalenia stanu majątkowego dłużnika poprzez dokonanie zapytań do właściwych Urzędów (ZUS, US, CEPiK, BEL Pabianice) oraz przeprowadził czynności terenowe w dwóch miejscach pracy dłużnika (Pabianice…, Łask, ul. …) co potwierdzone jest protokołami z czynności terenowych. Dokonano również zabezpieczenia roszczeń wierzyciela przez zajęcie ruchomości – maszyny do obróbki okien drewnianych wartości 80.000,00 zł. Przebieg postępowania egzekucyjnego nie uzasadnia w opinii komornika zdania, że należność dla wierzyciela wyegzekwowano „niskim nakładem pracy”.

Dłużnik składając wniosek o obniżenie opłaty egzekucyjnej wskazuje ponadto na swoją ciężką sytuację materialną. Komornik, prowadząc postępowania egzekucyjne przeciwko różnorakim podmiotom, w tym wielu prowadzącym działalność gospodarczą, ma świadomość, jak wygląda ogólna sytuacja gospodarcza w Polsce, lecz niestety nie ma możliwości jej zmiany. Wiemy też, że sytuacja ekonomiczna zdecydowanej większości dłużników nie jest godna pozazdroszczenia. Jednak rozważając, czy można zastosować art. 49 ust. 7 u.o.k.s.i.e. i obniżyć wysokość opłaty egzekucyjnej poniesionej przez dłużnika, należy wziąć pod uwagę kilka następujących argumentów. Po pierwsze, przesłanką obniżenia opłaty egzekucyjnej jest sytuacja majątkowa wnioskodawcy. W Ustawie o komornikach sądowych i egzekucji w żaden sposób nie określono, co powyższy zwrot oznacza. W drodze analogii, posiłkując się ustawą o kosztach sądowych w sprawach cywilnych, zgodnie z treścią art. 101 i 102 w/w ustawy, można przyjąć że zwolnienia od kosztów sądowych w sprawach cywilnych może domagać się osoba fizyczna nie mająca możliwości ich poniesienia bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Fakt, że od dłużnika wyegzekwowano dla wierzyciela pełną należność wraz z kosztami egzekucji oznacza, że dłużnik ma majątek, lecz nie chciał go uszczuplić wykonując swoje zobowiązanie wobec wierzyciela. Potwierdzają to również ustalenia stanu majątkowego dłużnika, który posiada kilkadziesiąt pojazdów mechanicznych (ustalenia z CEPiK), maszyny i urządzenia użytkowane w miejscu prowadzenia działalności gospodarczej oraz inny majątek (ustalenia z US Pabianice), a także szybkość i wysokość wpłat dokonywanych bezpośrednio wierzycielowi po wszczęciu postępowania egzekucyjnego oraz ściągnięcie dla wierzyciela pozostałej części należności z wierzytelności przysługujących dłużnikowi. Po drugie, trzeba mieć także na względzie, że dłużnik miał możliwość uniknięcia kosztów egzekucyjnych gdyby, szanując prawo i orzeczenia sądów, przystąpił do spłaty swojego zobowiązania przed wszczęciem postępowania egzekucyjnego. Dłużnik nie uczynił tego i dopiero możliwość zastosowania przez komornika określonych prawnie środków w postaci zajęcia składników majątkowych dłużnika i przeznaczenia uzyskanych z egzekucji środków pieniężnych na zaspokojenie roszczeń wierzyciela skłoniła go do wykonania jego zobowiązań. Po trzecie, działania dłużnika, który po wszczęciu postępowania egzekucyjnego znajduje środki pieniężne i wpłaca bezpośrednio na konto wierzyciela uzasadniają przypuszczenie, że dłużnik działał z premedytacją w powziętym z góry zamiarze uniknięcia kosztów egzekucji, za które, zgodnie z treścią art. 770 kpc, jest w pełni odpowiedzialny. Uważamy, że za lekceważenie prawa dłużnik nie może być nagradzany przez Sąd obniżaniem opłaty egzekucyjnej.

Pragniemy także dodać, że komornik sądowy wykonuje powierzone mu czynności na własny rachunek. Koszty prowadzonej przez komornika działalności egzekucyjnej (art. 34 u.o.k.s.i.e.), na które składają sie m. in. koszty osobowe (zatrudnienie pracowników), rzeczowe (np: koszty wynajmu lokalu, wyposażenie kancelarii w sprzęt biurowy, sprzęt komputerowy ze specjalistycznym oprogramowaniem, książki i czasopisma naukowe), obowiązkowe opłaty na samorząd komorniczy oraz inne koszty działalności egzekucyjnej pokrywane są tylko i wyłącznie z opłat egzekucyjnych (art. 35 u.o.k.s.i.e.). Opłata egzekucyjna uzyskana w sprawie skutecznej służy także pokryciu kosztów działalności komornika w sprawach bezskutecznych, w których opłaty egzekucyjnej nie można od dłużnika wyegzekwować. Z kolei nieuzasadnione obniżanie opłat egzekucyjnych może przyczyniać się do osłabienia skuteczności i jakości egzekucji (Zenon Knypl, „Opłaty stosunkowe w egzekucji świadczeń pieniężnych”, Sopot 2010, str. 73, 83, 84, cyt. za: wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 8 maja 2006r., P 18/05), co pogorszy efektywność wykonywania wyroków sądowych, zmniejszając tym samym szacunek obywateli wobec prawa i zaufanie do organów wykonujących władztwo publiczne.

Wobec powyższego wnoszę o oddalenie skargi dłużnika w całości.

A sąd:

POSTANOWIENIE

Dnia 1 lutego 2013r.

Sąd Rejonowy w Sosnowcu Wydział I Cywilny w składzie następującym:

Przewodniczący SSR …

po rozpoznaniu w dniu 1 lutego 2013r. r. w Sosnowcu na posiedzeniu niejawnym sprawy egzekucyjne z wniosku wierzyciela Roberta Grabowskiego przeciwko dłużnikowi … w przedmiocie skargi dłużnika na czynności Komornika Sądowego przy Sadzie Rejonowym w Sosnowcu … i wniosku dłużnika o obniżenie opłaty stosunkowej, której wysokość została określona w postanowieniu Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym w Sosnowcu … o sygn. Km 1675/12 postanawia:

1. oddalić skargę

2. oddalić wniosek o obniżenie opłaty stosunkowej.

Uzasadnienie

Dłużnik … wyniósł skargę na czynności Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym w Sosnowcu … w postaci postanowienia z dnia 20 listopada 2012r. w przedmiocie kosztów postępowania egzekucyjnego.

Dłużnik wniósł o zmianę zaskarżonego postępowania i ustalenie kosztów postępowania egzekucyjnego w zakresie opłaty stosunkowej na podstawie art. 49 ust. 2 ustawy o komornikach sądowych i egzekucji oraz wniósł również o odpowiednie obniżenie ustalonej opłaty stosunkowej Ponadto dłużnik wniósł o zasądzenie na jego rzecz kosztów postępowania aby wysokość według norm przepisanych.

Uzasadniając skargę dłużnik stwierdził, że postanowieniem z 20 listopada 2012r. Komornik Sądowy przy Sądzie Rejonowym w Sosnowcu … umorzyła postępowanie egzekucyjne na podstawie art. 825 Kpc w związku z wnioskiem wierzyciela o umorzenie postępowania egzekucyjnego. Komornik ustalił opłatę sądową w sprawie wysokości 5% na podstawie art. 49 ust. 2 ustawy o komornikach sądowych i egzekucji. W ocenie dłużnika pomiędzy treścią postanowienia a sentencją postanowienia istnieje sprzeczność, gdyż jako podstawa ustalenia opłaty stosunkowej został wskazany art. 49 ust. 1. Dłużnik wyniósł aby sąd obniżył opłaty stosunkowo do wysokości 5%

Z ostrożności procesowej dłużnik wyniósł to, aby sąd zastosował art. 49ust. 7 ustawy o komornikach sądowych i egzekucji i obniżenie wysokości opłaty stosunkowej naliczonej na podstawie art. 49 ust. 1.

Dłużnik stwierdził, że kwoty jakie wyegzekwował komornik w sprawie egzekucyjnej zostały przekazane przez urząd skarbowy wskutek zajęcia wierzytelności z tytułu nadpłaty podatku VAT.

Dłużnik podkreślił, że taki sposób egzekucji jakie przyniósł wyegzekwowanie kwoty w przedmiotowym postępowaniu egzekucyjnym wymaga od komornika tyle samo nakładu pracy co w przypadku wyegzekwowania świadczenia skierowanego do wierzytelności z rachunku bankowego, gdzie ustawodawca przewidział opłatą stosunkową w wysokości 8%. Ponieważ jako przesłankę obniżenie opłaty stosunkowej ustawodawca wskazał nakład pracy komornika dłużnik stwierdził, iż również w przypadku jego skargi na czynności komornika nakład pracy powinien być uwzględniony przy obniżeniu opłaty stosunkowej. Ponadto dłużnik stwierdził iż za obniżeniem opłaty stosunkowej przemawia również jego sytuacja materialna. Dłużnik stwierdził że przedsiębiorstwo znajduje się w bardzo ciężkiej sytuacji materialnej co było przyczyną niedokonywania dobrowolnej zapłaty należności przed wszczęcie egzekucji.

Przedsiębiorstwo dłużnika przez 3 ostatnie kwartały przynosi stratę. Mając na uwadze kryzys w branży budowlanej dłużnik stwierdził „iż dalsze prowadzenie działalności wymaga dużych nakładów finansowych.

W odpowiedzi na skargę Komornik Sądowy przy Sądzie Rejonowym w Sosnowcu … wniosła o oddalenie skargi dłużnika.

Uzasadniając odpowiedź na skargę komornik stwierdziła, iż koszty postępowania egzekucyjnego w sprawie której dotyczy skarga w tym opłaty stosunkowe zostały ustalone na podstawie art. 49 ust. I i 49 ust. 2 ustawy o komornikach sądowych i egzekucji.

Komornik podała, iż podstawowa opłata egzekucyjna wynosi 15% egzekwowanego świadczenia. Ponadto ustawa przewiduje również opłatę stosunkowa w wysokości 8% i 5% w za od zastosowania różnych sposobów egzekucji.

Opłaty egzekucyjne oblicza się w zależności od sposobu egzekucji prowadzonej w stosunku do dłużnika. W sprawie egzekucyjnej której dotyczy skarga komornik dokonał zajęcia wierzytelności dłużnika i z zajętej wierzytelności wyegzekwował od dłużnika kwotą 63.560,00 zł. i od tej kwoty komornik pobrał opłatę egzekucyjną w wysokość 15% wynoszącą 8292,28 zł.

Pozostała część świadczenia należnego wierzycielowi czyli kwotę 14 063,19 zł została uiszczona przez dłużnika bezpośrednio wierzycielom. W związku z tym komornika na podstawie art. 49 ust. 2 ustawy o komornikach sądowych i egzekucji pobrał od dłużnika kwotę 694,40 zł tytułem opłaty egzekucyjnej stosując stawkę

Komornik stwierdziła, że brak jest podstaw aby sąd obniżył całą opłatę stosunkową do wysokości 5% wartości wyegzekwowanego świadczenia, gdyż byłoby to sprzeczne z treścią powołanej ustawy a żądanie dłużnika w tym zakresie wynika z pewnością nieznajomość zasad ustalania opłat egzekucyjnych.

Za całkowicie pozbawione podstawy prawnej Komornik uznała wniosek dłużnika o obniżenie całkowitej opłaty egzekucyjnej do wysokości 8%.

Komornik stwierdziła, że opłata egzekucyjna wynika wprost z ustawy i nie ma żadnego związku z nakładem pracy komornika.

Opłata stosunkowa w wysokości 8% nie została przewidziana przez ustawodawcę jako opłata stosunkowa od egzekucji z wierzytelności dłużnika i w związku z powyższym należy przyjąć iż przy egzekucji wierzytelności dłużnika opłata egzekucyjna wynosi 15%. wartości wyegzekwowanego świadczenia.

Komornik zaprzeczyła jakoby wyegzekwowania należności wierzyciela łączyło się z niewielkim nakładem pracy komornika.

Komornik wskazała, iż w toku postępowania egzekucyjnego dokonała wielu zapytań do właściwych urzędów dotyczących stanu majątkowego dłużnika oraz przeprowadziła czynności terenowe w 2 miejscach pracy dłużnika to jest w Pabianicach oraz Łasku.

Komornik dokonała również zabezpieczenia roszczeń wierzyciela poprzez zajęcie ruchomości wartość 80 000,00 zł.

Wniosek dłużnika o obniżenie opłaty egzekucyjnej nie może buc uzasadniony jak stwierdził dłużnik jego ciężką sytuacją materialną.

Komornik stwierdziła „iż sytuacja majątkowa dłużnika że brak jego twierdzeniom nie jest taka trudna jak podaje to dłużnik. Komornik podała że dłużnik posiada kilkadziesiąt pojazdów mechanicznych i urządzeń użytkowych, jak również posiada inny majątek. Fakt wyegzekwowania należności będącej przedmiotem postępowania egzekucyjnego świadczy również o tym. iż komornik posiada majątek z którego wierzyciel mógł się zaspokoić a dłużnik nie chciał nie chciał dobrowolnie wykonać zobowiązania wobec wierzyciela.

Komornik zwrócił również uwagę na to, iż dopiero po wszczęciu postępowania egzekucyjnego dłużnik zdecydował się na częściowo dobrowolne wykonania zobowiązania. co w ocenie komornika świadczy o tym, że dłużnik działał z góry powziętym zamiarem uniknięcia kosztów egzekucji.

Sąd ustalił:

W dniu 13 września 2012 r. wierzyciel Robert Grabowski złożył wniosek o wszczęcie postępowania egzekucyjnego przeciwko … na podstawie tytułu wykonawczego w postaci wyroku Sądu Rejonowego Dąbrowie Górniczej z dnia 11 sierpnia 2011 r. wydanego w sprawie VGC 176/11 oraz wyroku Sądu Okręgowego Katowicach z dnia

6 marca 2012r. wydanego w sprawie XIX Ga 610/11 zaopatrzonych w klauzulę wykonalności żądając wyegzekwowania kwoty 42 000,00 zł tytułem należności głównej odsetek które na dzień 13 września 2012r. wynosiły 19780,13 zł oraz kosztów procesu w kwocie 6737,00 zł. Egzekucje wierzyciel skierował do rachunków bankowych dłużnika, jego wierzytelności, wynagrodzenia za pracę świadczeń emerytalno – rentowych ruchomości i wszelkich praw majątkowych dłużnika.

W dniu 11 października 2012r. dłużnik został zawiadomiony przez Komornika o wszczęciu postępowania.

W dniu 26 października 2012r. Komornik wyegzekwował od dłużnika z jego wierzytelności w postaci nadpłaty podatku VAT kwotę 63560,00 zł . W dniu 9 listopada 201 2r. Komornik wyegzekwował także z wierzytelności z tytułu nadpłaty podatku VAT kwotę 12000,00 zł.

W piśmie z dnia 2 listopada 2012r. wierzyciel poinformował komornika, że w dniu 22 października 2012r. otrzymał od dłużnika kwotę 7000,00 zł a w dniu 29 października 2012r. kwotę 5000,00o zł. W związku z tym wierzyciel wniósł o umorzenie postępowania egzekucyjnego.

Postanowieniem z dnia 20 listopada 2012r. Komornik Sadowy przy Sadzie Rejonowym w Sosnowcu … wydała postanowienie w którym umorzyła postępowanie egzekucyjne oraz dokonała ustalenia kosztów postępowania egzekucyjnego na kwotę 9191,85 zł. Kwota 8986,68 zł została ustalona przez komornika jako opłata stosunkowa. Cześć z tej kwoty w wysokości 8292,28 zł została pobrana na podstawie art. 49 ust. I Ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. o Komornikach sądowych i egzekucji zaś pozostała kwota w wysokości 694,40 zł została pobrana na podstawie art. 49 ust. 2 tejże ustawy. Pozostałą część kosztów sądowych stanowiły wydatki gotówkowe wynoszące 145,68 zł.( postanowienie z dnia 20 listopada 2012r.)

W toku postępowania egzekucyjnego komornik dokonał ustalenia stanu majątkowego dłużnika kierując zapytania miedzy innymi do Centralnej Ewidencji Pojazdów i Kierowców Urzędu Skarbowego Pabianicach, Zakładu Ubezpieczeń Społecznych. Ponadto Komornik Sądowy dokonał ustalenia staniu majątkowego dłużnika w miejscu prowadzonej przez niego działalności gospodarczej tj. w Łasku i Pabianicach.

W wyniku tych czynności egzekucyjnych Komornik ustalił, że dłużnik jest właścicielem kilkunastu samochodów, ruchomości. Dłużnik jest również właścicielem nieruchomości.

Sąd zważył:

Zarówno skarga dłużnika jak i jego wniosek o obniżenie opłaty egzekucyjnej nie są zasadne.

Art. 49 ust. 1 zdanie pierwsze ustawy o komornikach sądowych i egzekucji stanowi, 1 w sprawach o egzekucję świadczeń pieniężnych komornik pobiera od dłużnika opłatę stosunkową w wysokości 15% wartości wyegzekwowanego świadczenia, jednak nie niższej niż 1/10 i nie wyższej niż trzydziestokrotna wysokość przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego. Jednakże w przypadku wyegzekwowania świadczenia wskutek skierowania egzekucji do wierzytelności z rachunku bankowego, wynagrodzenia za pracę, świadczenia z ubezpieczenia społecznego jak również wypłacanych na podstawie przepisów o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy, zasiłku dla bezrobotnych, dodatku aktywizacyjnego, stypendium oraz dodatku szkoleniowego, komornik pobiera od dłużnika opłatę stosunkową w wysokości 8% wartości wyegzekwowanego świadczenia, jednak nie niższej niż 1/20 i nie wyższej niż dziesięciokrotna wysokość przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego.

Biorąc powyższe pod uwagę należy zaznaczyć, ze Komornik prawidłowo obliczył wysokość opłaty stosunkowej jako 15% wartości wyegzekwowanego świadczenia którego egzekucja nastąpiła z wierzytelności dłużnika z tytułu nadpłaty podatku VAT a która to wierzytelność Komornik zajął w wysokości 63560,00 zł. Komornik dokonał zajęcia wierzytelności dłużnika, a nie rachunku bankowego dłużnika, stąd też opłata stosunkowa nie mogła być naliczona w wysokości 5% tylko w wysokości 15% wyegzekwowanego świadczenia.

Jeżeli chodzi o opłatę egzekucyjna naliczoną od dłużnika od świadczenia uiszczonego przez dłużnika bezpośrednio wierzycielowi, to podstawą jej naliczenia jest art. 49 ust. 2 ustawy o komornikach sądowych i egzekucji.

Przepis ten stanowi, że w sprawach o egzekucję świadczeń pieniężnych w przypadku umorzenia postępowania egzekucyjnego na wniosek wierzyciela oraz na podstawie art. 823 Kodeksu postępowania cywilnego komornik pobiera od dłużnika opłatę stosunkową w wysokości 5% wartości świadczenia pozostałego do wyegzekwowania, jednak nie niższej niż 1/10 i nie wyższej niż dziesięciokrotna wysokość przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego. Jednakże w razie umorzenia postępowania egzekucyjnego na wniosek wierzyciela zgłoszony przed doręczeniem dłużnikowi zawiadomienia o wszczęciu egzekucji, komornik pobiera od dłużnika opłatę stosunkową w wysokości 1/10 przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego. Opłata ta została naliczona w prawidłowej wysokości wynoszącej 5% świadczenia pozostałego do wyegzekwowania.

W celu pobrania opłaty, o której mowa w ust. 1, komornik wydaje postanowienie, w którym wzywa dłużnika do uiszczenia należności z tego tytułu w terminie 7 dni od dnia doręczenia postanowienia. Postanowienie po uprawomocnieniu się podlega wykonaniu w drodze egzekucji bez zaopatrywania w klauzulę wykonalności (ust. 3 art. 49).

Mając na uwadze opisane wyżej okoliczności i powołane podstawy prawne orzeczono jak w pkt. 1 sentencji.

Z kolei zgodnie z art. 49 ust. 7 ustawy o komornikach sądowych i egzekucji dłużnik może złożyć wniosek o obniżenie wysokości opłat, o których mowa w ust. 1. Wniosek, o którym mowa w ust. 7, wnosi się w terminie 7 dni od dnia dowiedzenia się o ściągnięciu opłaty albo od dnia doręczenia postanowienia, o którym mowa w ust. 3 (ustęp 8 art. 49).

Do wniosku, o którym mowa w ust. 7, stosuje się odpowiednio art. 767-767 Kodeksu postępowania cywilnego. (art. 49 ustęp 9). Po rozpoznaniu wniosku, o którym mowa w ust. 7. sąd może, uwzględniając w szczególności nakład pracy komornika lub sytuację majątkową wnioskodawcy oraz wysokość jego dochodów, obniżyć wysokość opłaty, o której mowa ust. 1 (art. 49 ustęp 10).

Odnosząc się do wniosku dłużnika o obniżenie opłaty stosunkowej naliczonej przez Komornika w sprawie Km 1675/12 należy wskazać, że możliwość dokonania miarkowania dotyczy jedynie opłaty stosunkowej w sprawach o egzekucję świadczeń pieniężnych, czyli opłat przewidzianych w art. 49 ust. 1 i 2 ustawy o komornikach sądowych i egzekucji. Po rozpoznaniu wniosku o obniżenie opłaty egzekucyjnej sąd może wniosek ten oddalić albo go uwzględnić biorąc pod uwagę w szczególności nakład pracy komornika lub sytuację majątkową wnioskodawcy oraz wysokość jego dochodów.

Niezależnie od poglądów na charakter opłaty egzekucyjnej, usprawiedliwione jest twierdzenie, że skoro w całości trafia ona do komornika (od 13 listopada 2004r. Skarb Państwa przestał partycypować w dochodzie z opłaty stosunkowej) i w istocie kształtuje jego wynagrodzenie, to poczucie sprawiedliwości domaga się, by była adekwatna do nakładu pracy organu egzekucyjnego. W wyroku z dnia 17 maja 2005r., Trybunał Konstytucyjny potwierdził wcześniejsze stanowisko Sądu Najwyższego (postanowienie z 6 listopada 2003r., I CZP 57103, Prok. i Pr. 2004, nr 4, poz. 34.). z z którym jeżeli „opłata egzekucyjna ma służyć m.in. wynagrodzeniu komornika, to pobieranie jej (…) bez względu na zakres wykonywanych czynności egzekucyjnych, pozostaje w rażącej sprzeczności z zasadami wynagradzania.”

Z drugiej strony należy zwrócić uwagę na bardzo nieścisłe określenie przez ustawodawcę przesłanek warunkujących możliwość obniżenia opłaty. Aktualnym jest również zarzut, że ustalenie wysokości opłaty egzekucyjnej odpowiednio do nakładu pracy komornika pozostaje w sprzeczności z art. 35 ustawy o komornikach sądowych i egzekucji, według którego opłaty egzekucyjne pobierane przez komornika służą pokryciu kosztów działalności egzekucyjnej komornika, a nie kosztów konkretnej egzekucji. Dodatkowo problem komplikuje się z uwagi na konieczność ustalenia sytuacji majątkowej oraz dochodów wnioskodawcy. Uwzględniając interes społeczny przemawiający za miarkowaniem finansowej dolegliwości egzekucji, nie można przecież pomijać niebezpieczeństwa obciążenia komornika skutkami trudnej do przewidzenia sytuacji finansowej i majątkowej dłużnika oraz jej oceny przez sąd.

Uwzględniając powyższe uwagi Sąd nie znalazł podstawy do redukcji opłaty stosunkowej, którą obciążono dłużnika.

W pierwszej kolejności należy podnieść, że nie jest uzasadniona teza, że w toku postępowania egzekucyjnego Komornik nie dokonał wielu czynności stricte zmierzających do wyegzekwowania należności przysługujących wierzycielowi.

Należy podkreślić, że Komornik dokonał wielu czynności egzekucyjnych mających na celu ustalenie stanu majątkowego dłużnika. Z ustalonego majątku dłużnika Komornik zastosował najmniej kosztowny i najmniej uciążliwy sposób egzekucji polegający na zajęciu wierzytelności dłużnika przysługujących mu z tytułu nadpłaty podatku VAT.

Z ustaleń dokonanych przez Komornika wynika, że dłużnik posiada majątek z którego Komornik bez trudu wyegzekwował należność wierzyciela. Twierdzenia dłużnika o jego trudnej kondycji finansowej są całkowicie gołosłowne i pozostają w oczywistej sprzeczności z ustaleniami w zakresie stanu majątkowego dłużnika dokonanymi przez Komornika w toku postępowania egzekucyjnego.

Reasumując dłużnika nie wykazał aby poniesienie opłaty egzekucyjnej mogło się w sposób istotny przyczynić do utraty płynności finansowej przez dłużnika.

Sąd nie znajduje również przyczyn, dla których należności Komornika miałyby być traktowane drugorzędnie w porównaniu z wierzytelnościami przysługującymi od dłużnika innym podmiotom. Jest to uzasadnione zwłaszcza w kontekście ciągle obowiązującego art. 35 ustawy o komornikach sądowych i egzekucji, według którego opłaty egzekucyjne pobierane przez komornika służą pokryciu kosztów działalności egzekucyjnej komornika, a nie kosztów konkretnej egzekucji (tak: wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 3 grudnia 2003 r., K 5/02 – OTK ZU 2003, nr 9A — w którym stwierdzono, że „oplata egzekucyjna ustalana jest normatywnie w sposób niezwiązany z kosztami konkretnego postępowania egzekucyjnego” oraz wyrok Sądu Najwyższego z dnia 18 lipca 2000 r., I CZP 23/00 – OSP 200213/36 – według którego „opłata egzekucyjna jest daniną publicznoprawną określona w ustawie co do wysokości, trybu uiszczania i rozliczania, niezależna od rzeczywistego nakładu pracy komornika lub jego woli”.

Mając na uwadze powyższe argumenty, działając na podstawie art. 49 ust. 1 oraz ust. 7 do 10 ustawy o komornikach sądowych i egzekucji Sąd uznał, iż redukcja opłaty stosunkowej jest niezasadna.

Oceń wpis:
[Liczba głosów: 0 Ocena średnia: 0]

21/02/2013

kategoria: komornik

Skomentuj