Doradca

bezpłatne porady prawne i finansowe

A tu chciałem, by dłużnik jeszcze raz zapłacił, ale przegrałem

komentarze 4

No tak, bo zapłacił klientce kur…ie a ona mnie nie chciała zapłacić prowizji (zaczęła się ukrywać) a prócz tego dowiedziałem się, że niezły z niej numer (długów od groma i podobno nieściągalna). Co? No, pozwałem więc dłużnika który pod wpływem naszej windykacji dług spłacił, ale na jej nowe konto firmowe a nie na moje. Dokładnie tak, chciałem żeby zapłacił jeszcze raz ale na moje konto (i niech sobie ściąga wpłaconą jej kasę). Prawnik trochę zawalił (już z nim nie współpracuję). Oto uzasadnienie wyroku:

WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 19 marca 2009 r. Sąd Rejonowy w Sosnowcu w składzie: Przewodniczący: … Protokolant : … po rozpoznaniu w dniu 26 lutego 2009 r. w … na rozprawie sprawy z powództwa … przeciwko … Spółce z ograniczoną odpowiedzialnością w … o zapłatę 1. oddala powództwo; 2. zasądza od powoda na rzecz pozwanego kwotę 3617zł (trzy tysiące sześć siedemnaście zł ) tytułem zwrotu kosztów procesu.

UZASADNIENIE. Powód Robert Grabowski wniósł o zasądzenie od pozwanego A Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w Chorzowie na swoją rzecz, nakazem zapłaty kwoty 70.180,10 zł wraz ustawowymi odsetkami od dnia 20 lutego 2007 r. do dnia zapłaty oraz o zwrot kosztów procesu, w tym. kosztów zastępstwa procesowego. Wskazał, że w ramach prowadzonej działalności gospodarczej zawarł z AS umowę, na podstawie której nabył wierzytelność AS wobec pozwanego, w celu jej windykacji, o czym pozwany został poinformowany. Mimo to pozwany oświadczył powodowi, iż zamierza z AS potrącić wierzytelności wzajemne. W dniu 31 października 2007r. doszło do zawarcia porozumienia, pomiędzy AS a pozwanym, w którym strony oświadczyły o wzajemnym potrąceniu wierzytelności AS wynikającej z faktury nr 21/2007 z wierzytelnością pozwanego z faktury nr 242/2007 do kwoty 105.938,90 zł, W tym samym dniu pozwany uznał swój dług wobec AS wynikający z faktur 19/2007, 20/2007, 21/2007 ( pozostała po potrąceniu kwota 14. 719,40 zł) i 22/2007 i zobowiązał się do jego uregulowania do 30.11 .2007 r. Powód stał na stanowisku, że rozliczenie pomiędzy cedentką a pozwanym, dokonane po powiadomieniu pozwanego o przelewie wierzytelności (potrącenie z dnia 31. l0.2007r. dotyczyło części. przelanej na powoda wierzytelności) nie wywołało skutków prawnych w odniesieniu do przelanej wierzytelności i domagał się jej ponownej zapłaty. Zresztą fakt, ze zadłużenie pozwanego względem powoda nadal istnieje stwierdził Sąd Okręgowy w … w uzasadnieniu wyroku wydanego w sprawie toczącej się pomiędzy stronami o ochronę dóbr osobistych Wskazał, że dochodzi niniejszym pozwem wierzytelności w kwocie 70.180,10 zł wynikającej z faktur VAT: 19/2007 na kwotę 6.293,05 zł, 20/2007 na kwotę 3.710,14 zł, 21/2007 na kwotę 120.658,00 zł ( powód. dochodzi z tej faktury wierzytelności do kwoty 50.477,91 zł ) i 22/2007 na kwotę 9.699,00 zł wraz z odsetkami ustawowymi. Sąd uwzględniając roszczenie powoda wydał w dniu 14 października 2008r. nakaz zapłaty w postępowaniu upominawczym, sygn. akt: …. Pozwany od w/w orzeczenia wniósł sprzeciw, wnosząc o oddalenie powództwa w całości oraz o zwrot kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa procesowego. Zarzucił, iż dochodzona przez powoda wierzytelność z faktur VAT: nr 19/2007, nr 20/2007, nr 2 l/2007 i nr 22/2007 już nie istnieje, w wyniku dokonania skuteczne o potrącenia pomiędzy AS a pozwanym oraz na skutek porozumienia płatniczego pomiędzy wymienionymi, w którym pozwany zobowiązał się wobec AS do zapłaty pozostałego po potrąceniu zadłużenia w kwocie 80.848,78 zł do dnia 30.11 .2007 r. i którego warunków dotrzymał dokonując przelewu na konto AS. Pozwany podniósł, że w dniu dokonywania powyższego potrącenia i podpisywania porozumienia płatniczego pozwanemu wiadome było jedynie, iż powód jako firma windykacyjna prowadzi windykację na rzecz i w imieniu AS i był przekonany, że zapłata należności zostaje dokonana na rzecz pełnoprawnego wierzyciela. Nie miał wystarczających informacji świadczących. o tym że do skutecznej cesji wierzytelności rzeczywiście doszło. Do takich wniosków prowadziła również zdaniem pozwanego treść przesłanej mu umowy powierniczego przelewu wierzytelności, w której zresztą jej strony przewidziały możliwość dokonania wpłat przez dłużnika bezpośrednio na rzecz cedenta. Zdaniem pozwanego umowa ta nie była typową definitywną umową przelewu wierzytelności, a jedynie przelewem powierniczym mającym ułatwić dochodzenie wierzytelności przez windykatora. Podniósł również, że sama cedentka, pomimo treści art. 512 kc nie zawiadomiła go o przelewie, a skoro on nie posiadał pewnej o nim informacji to zgodnie z art. 512 kc był cały czas uprawniony do świadczenia do rąk AS. Zresztą zdaniem pozwanego powód w piśmie z 4 lutego 2008r. poinformował, że rezygnuje z dalszej windykacji przeciwko pozwanemu. Zaś co do wyroku Sądu Okręgowego w Katowicach, na który w pozwie powoływał się powód pozwany oświadczył, że jest on jeszcze nieprawomocny, dotyczył sprawy zupełne innego rodzaju a Sąd popełnił w nim w ustaleniach faktycznych, zarzucony przez pozwanego w apelacji. Zresztą jego ustalenia i tak nie mogą być podstawą ustaleń w niniejszej sprawie. W piśmie procesowym z dnia 2 grudnia 2008r, pozwany oświadczył, że Pani AS w piśmie z dnia 1 grudnia 2008r, poinformowała, go o wypowiedzeniu z dniem 24 listopada 2008r. wiążącej ją z powodem umowy przelewu powierniczego wierzytelności które dochodzone są przez powoda w niniejszej sprawie. Jednocześnie wskazał, że Sąd Apelacyjny zmienił wyrok Sądu Okręgowego w sprawie pomiędzy stronami o ochronę dóbr osobistych, nakazując powodowi przeproszenie pozwanego oraz zasądzając od niego na rzecz organizacji społecznej Caritas kwotę 5.000 zł. Na rozprawie w dniu 26 lutego 2009r. powód. potwierdził, że umowa łącząca go z AS, na podstawie której nabył dochodzone obecnie w procesie wierzytelności została w trakcie trwania postępowania wypowiedziana przez AS, jednak biorąc pod uwagę treść art. 192 pkt 3 kpc, okoliczność ta nie ma wpływu na dalszy tok procesu.

Sąd ustalił następujący stan faktyczny: W dniu 12 października 2007r. powód oraz … zawarli umowę powierniczego przelewu wierzytelności, które przysługiwały cedentce wobec pozwanego, z min z faktur VAT : nr 19/2007 z dnia 29.01.2007 r. na kwotę 6.293,05 zł, nr 20/2007 z dnia 29.01.2007r. na kwotę 3.710,14 zł, nr 21/2007 z dnia 29.0l.2007 r. na kwotę 120.658,00 zł i nr 22/2007 z dnia 29.01 .2007 r, na kwotę 9.699,00 zł. Zgodnie z treścią umowy przejmujący zobowiązał się zapłacić powierzającemu po zrealizowaniu wierzytelności określonych w umowie 90% każdej odzyskanej od dłużnika kwoty należności podstawowej oraz odsetek ustawowych za zwłokę w terminie 7 dni od daty jej / ich uzyskania. ( par. 2 umowy). Strony postanowiły że powierzający może wypowiedzieć umowę po 90 dniach d daty podpisania urnowy z zachowaniem trzydziestodniowego okresu wypowiedzenia. W sytuacji rozwiązania urnowy przejmujący zobowiązany jest w ciągu 7 dni zwrócić wierzytelność powierzającemu w części niezrealizowanej. Zwrot następuje na podstawie przelewu zwrotnego (par. 6 umowy). Powierzający zobowiązał się do każdorazowego informowania przejmującego o rozmowach, korespondencji z dłużnikiem a w szczególności o wpłatach dokonanych przez dłużnika. ( par. 7 pkt 2 umowy). Strony ustaliły również iż w sprawach nieuregulowanych niniejszą umową zastosowanie maja odpowiednie przepisy Kodeksu Cywilnego, w szczególności art. 509-5 18 kc. ( par. 8 umowy). Przy zawarciu umowy AS nie przekazała powodowi oryginałów faktur których dotyczyła cesja gdyż uważała iż rola powoda będzie polegała udzieleniu jej pomocy w odzyskaniu jej należności, uważała iż nie przenosi na powoda prawa do wierzytelności definitywnie. Dowód: umowa przelewu powierniczego wierzytelności k. 64 akt., Zeznania świadka AS k 146. O zawarciu umowy powierniczego przelewu wierzytelności powód niezwłocznie zawiadomił pozwanego, przesyłając mu jej kopię. Pozwany otrzymał zawiadomienie 15 października 2007 r. Dowód: pismo powoda z dnia l2.l0.2007 r. z dowodem nadania k 10-11 akt (stan faktyczny bezsporny) W dniu 31 października 2007r. pozwany i AS dokonali wzajemnej kompensaty wierzytelności przysługującej cedentce wobec pozwanego z faktury VAT nr 21/2007 z dnia 29 stycznia 2007r. w kwocie 120.658,00 zł z wierzytelnością pozwanego wobec AS wynikającą z faktury VAT nr 242/2007 z dnia 31.10.2007 r. na kwotę 105.938,60 zł do kwoty 105.938,60 zł. (po kompensacie pozostała pozwanemu do zapłaty z faktury VAT nr 21/2007 kwota 14.719,40 zł.) Dowód: oświadczenie z 31.10.2007r. k. 18 akt, Faktura VAT nr 242/2007 k 16 akt. Jednocześnie pozwany wraz z AS zawarli w tym samym dniu porozumienie płatnicze w którym oświadczyli zgodnie, że zobowiązanie pozwanego wobec AS na ten dzień wynosi 80.848,78 zł i wnika z faktur wyspecyfikowanych w tabeli (w tabeli wskazano min. należności z faktur VAT : nr 19/2007 z dnia 29.01 .2007 r. na kwotę 6.293,05 zł., nr 20/2007 z dnia 29.01.2007 r. na kwotę 3.710,14 zł, nr 21/2007 z dnia 29.01.2007 r kwotę 14.719,00 zł i nr 22/2007 z dnia 29.01.2007r. na kwotę 9.699,00 zł.) Strony porozumienia zgodnie oświadczyły, że spłata zobowiązania nastąpi w transzach. płatniczych do 30.11.2007 r. a zapłata powyższej kwoty spowoduje wygaśnięcie wszelkich roszczeń pomiędzy podmiotami. Pozwany we wskazanym w porozumieniu terminie uregulował cale zadłużenie. Dowód. porozumienie płatnicze z 31.l0.2007r. k 17 akt, dowody wpłat k. 58-63 akt Powód, nadal starał się odzyskać od pozwanego przelane na rzecz AS należności. Z pism i maili przesyłanych do pozwanego wynikało, że jest firmą windykacyjną działającą na rzecz wierzyciela – AS. W piśmie z dnia 4 lutego 2008r. oświadczył natomiast, że dowiedziawszy się o wpłatach, o których dotychczas nie wiedział, odstępuje od postępowania windykacyjnego prowadzonego przeciwko pozwanemu. Dowód: Pisma powoda i maile z dnia 11.12.2007 r., 29.10.2007 r., 16.11.2007 r., 17.01.2008 r., 18.12. 2007 r., 04.02. 2008 r. k. 65, 71, 73, 76 akt. W dniu 24 listopada 2008r. AS wypowiedziałla powodowi umowę przelewu powierniczego wierzytelności z dnia 12 października 2007 r. za 30-dniowym okresem wypowiedzenia wzywając go jednocześnie do przelewu zwrotnego. Dowód: wypowiedzenie umowy z dnia 24.11.2008 r. z dowodem nadania k. 109 -110 akt AS już zawierając z powodem umowę przelewu powierniczego wierzytelności uprzedziła go o swoim prawdopodobnym zadłużeniu wobec pozwanego i możliwości związanej z tym kompensaty. Po zwarciu porozumienia płatniczego z pozwanym i złożeniu oświadczenia o potrąceniu AS usiłowała skontaktować się z powodem w tej kwestii, jednak on nie przebywał w firmie ani nie odbierał od niej telefonów. Przy zawieraniu umowy przelewu AS nie otrzymała od powoda żadnych pieniędzy, nic przekazała również powodowi oryginałów faktur z których wynikały wierzytelności będą przedmiotem cesji. Jej zdaniem umowa dotyczyła pośrednictwa, nie sprzedaży. Za wpłaty uzyskane w wyniku porozumienia płatniczego z pozwanym nie przekazała powodowi żadnych kwot, gdyż uznała, że były one efektem wyłącznie jej działania. AS w rozmowie z pozwanym przeprowadzonej po cesji poinformowała jedynie pozwanego, iż upoważniła powoda do działania w jej imieniu, nie omawiała z nim dokładnie treści umowy. Oświadczyła również, że chce aby ewentualne wpłaty od pozwanego dokonywane były na ej konto, a ona się już będzie rozliczała z powodem. Przed dniem 31 października 2007r. pozwana dokonał bezpośrednio na rzecz AS dwóch wpłat i od tych kwot AS zapłaciła powodowi prowizje. Dowód: zeznania świadka AS k. 146-150 akt. Pozwany pozwał powoda o ochronę dóbr osobistych przed Sądem Okręgowym w … żądając min przeproszenia za rozpowszechnianie nieprawdziwych i godzących w dobre imię pozwanego informacji o rzekomym zadłużeniu pozwanego w stosunku do … i za bezpodstawne umieszenie go na stronie rejestru długów i … oraz wysłani i sprostowania tej informacji do podmiotów, którym ona została przekazana. Sąd Okręgowy w … wyrokiem z dnia 10.06.2008 r. sygn. akt: … oddalił powództwo, zaś na skutek wniesionej przez pozwanego apelacji Sąd Apelacyjny w … wyrokiem z dnia 20 listopada 2008 r, sygn. akt: … częściowo zmienił zaskarżony wyrok nakazując powodowi min przeproszenie pozwanego na łamach dzienników i na stronie internetowej n bezpodstawne rozpowszechnianie godzących w dobre imię pozwanego informacji o jego zadłużeniu i nakazując pozwanemu powstrzymanie się od dalszych naruszeń. Dowód: odpis pozwu z dnia 4 lutego 2008 r. k. 19-26 akt, wyrok z dnia 20.1 l.2008 r. sygn. akt … z uzasadnieniem k. 122-132 akt Sąd ustalił stan faktyczny w sprawie na podstawie w/w dowodów z dokumentów, uznając je za wiarygodne jako spójne logiczne, wzajemnie ze sobą korelujące, nie kwestionowane przez strony co do ich treści. Sąd oddalił jedynie dowód złożony przez powoda w postaci kserokopii faktur VAT nr 19/2007, 20/2007, 21/2007 i 22/2007, gdyż nie przedstawiono oryginałów rachunków, a pełnomocnik powoda oświadczył, że nigdy nie widział ich oryginałów i nie może poświadczyć za prawdziwość tych kserokopii. Sąd oparł się na zeznaniach świadka …., gdyż uznał je za spójne konsekwentne, logiczne i szczegółowe. świadek dokładnie opisała swoją współpracę z powodem jak i swoje stosunki z pozwanym. Z jej zeznaniami korelował generalnie pozostały materiał dowodowy w postaci dokumentów. Sąd oddalił wniosek strony powodowej o przeprowadzenie dowodu z przesłuchania stron jako spóźniony, na podstawie art. 47912 k.p.c. Powód złożył swój wniosek dopiero na ostatniej rozprawie w dniu 26 lutego 2009 r., w odpowiedzi na treść zeznań świadka AS, mimo że dowód z przesłuchania tego świadka strona pozwana zawnioskowała już w sprzeciwie od nakazu zapłaty i znane były okoliczności na które świadek będzie zeznawał. Sąd zważył, co następuje: W dacie wytoczenia powództwa powód występując z żądaniem zapłaty wskazywał iż jego legitymacja czynna do występowania w sprawie wynika z umowy powierniczego przelewu wierzytelności zawartej z wierzycielką pozwanego w dniu 12 października 2007 r. Zgodnie z tą umową wierzycielka AS przeniosła na rzecz powoda prawa przysługujące jej jako wierzycielce pozwanego . Umowa – nieuregulowana w kodeksie cywilnym – miała pewne cechy cesji wierzytelności uregulowanej art. 509-518 kc i w zakresie nieuregulowanym do tych przepisów odsyłała. Nie ulega jednak wątpliwości, iż celem umowy nie było definitywne przeniesienie wierzytelności na rzecz powoda lecz stworzenie powodowi prawnych możliwości działania polegającego na odzyskaniu wierzytelności AS przez powoda i przekazanie ich powierzającemu po potrąceniu. prowizji ustalonej w umowie dla powoda. Takich charakter umowy potwierdza szereg zapisów w niej zawartych – np. dotyczący zobowiązania powierzającego do informowania powoda o rozmowach z dłużnikiem i o dokonanych wpłatach a także dopuszczający możliwość wypowiedzenia umowy za. miesięcznym okresem wypowiedzenia. Ten cel umowy trzeba mieć na względzie oceniając zasadność powództwa w dacie wyrokowania w sprawie. Ustalone w sprawie zostało iż w trakcie procesu AS zgodnie z umową wypowiedziała powodowi umowę – pismem z dnia 24 listopada 2008 r. Poza sporem jest iż w trakcie procesu przed datą wyrokowania umowa powierniczego przelewu wierzytelności wygasła. Na okoliczność tę pozwana powołała się – domagając się oddalenia powództwa . Nadto pozwana podtrzymywała podnoszone w sprzeciwie od nakazu zapłaty zarzuty dotyczące tego iż dochodzona przez powoda wierzytelność z faktur VAT: nr 19/2007 nr 20/2007, nr 2 l/2007 i nr 22/2007 już nie istnieje, w wyniku dokonania skutecznego potrącenia pomiędzy AS a pozwanym oraz na skutek zrealizowanego przez niego porozumienia płatniczego pomiędzy wymienionymi, w którym pozwany zobowiązał się wobec AS do zapłaty pozostałego po potrąceniu zadłużenia w kwocie 80.848,78 zł Odnosząc się do drugiego z zarzutów Sąd uznał iż powoływana przez powoda argumentacja zgodnie z którą opisane wyżej czynności nie odniosły w stosunku do niego skutku gdyż doszło do nich po tym jak dłużnik został powiadomiony o cesji nie zasługuje w niniejszej sprawie na uwzględnienie. Argumentacja powoływana przez powoda została wyprowadzona a contrario z treści art. 512 kc . Sąd stanął jednak na stanowisku, iż argumentacja ta w sprawie nie jest do przyjęcia. Jak to wyżej wskazano umowa powierniczego przelewu wierzytelności zawiera jedynie pewne elementy uregulowanej w kodeksie cywilny umowy cesji w rozumieniu art. 509 k.c. Wprawdzie strony umowy powierniczego przelewu wierzytelności w par. 8 postanowiły ż w sprawach nie uregulowanych urnową zastosowanie znajdą odpowiednio przepisy kodeks cywilnego – a szczególności art. 509-518 kc. to jednak trzeba stwierdzić iż kwestia dopuszczalności regulowania zobowiązań przez dłużników bezpośrednio do rąk powierzającego została w umowie uregulowana. W par 7 ust 2 strony postanowiły iż powierzający zobowiązany jest informować przejmującego wierzytelność o rozmowach korespondencji z dłużnikiem, a w szczególności o wpłatach dokonywanych przez dłużnika bezpośrednio powierzającemu . Zapis ten wskazuje, że powierzający miał prawo do rozmów z dłużnikiem i strony dopuszczały możliwość zwolnienia się z długu przez dłużnika poprzez dokonanie zapłaty do rąk AS . Odrębną oczywiście sprawą jest kwestia należnego powodowi zgodnie z umową wynagrodzenia – co jednak nie jest przedmiotem niniejszej sprawy . Trzeba wskazać iż jak wynika z zeznań AS przed 31 października 2007 r miała miejsce zapłata części należności od pozwanego do jej rąk . Zgodnie z umową poinformowała o tym powoda który naliczył od wpłat swoja prowizję. Odnosząc się do zarzutu pozwanej dotyczącego utraty legitymacji czynnej powoda – na skutek wypowiedzenia umowy powierniczego przelewu wierzytelności – powód wskazał na. treść art. 192 par 3 kpc – podnosząc iż zgodnie z tym przepisem powód zachował w sprawie legitymację czynną. Zgodnie z art. 192 par 3 kpc z chwilą doręczenia pozwu zbycie w toku sprawy prawa lub rzeczy – objętych sporem – nie ma wpływu na dalszy bieg sprawy nabywca może jednak wejść n miejsce zbywcy za zezwoleniem strony przeciwnej. W ocenie Sądu przepis ten nie znajduje w niniejszej sprawie zastosowania i nie może uzasadniać zachowania po stronie powoda legitymacji czynnej powód nie jest bowiem zbywcą w rozumieniu tego przepisu. W pierwszej kolejności należy wskazać jaki jest cel powołanego wyżej uregulowania i jakie funkcje ma spełniać ten przepis. Jak to wskazał Sąd Najwyższy w postanowieniu z 16 II 2006r IICSK 183/06 celem unormowania przewidzianego w art. 192 par 3 kpc jest jedynie stabilizacja procesu oraz uniezależnienie jego toku od pozaprocesowych czynności dyspozycyjnych stron postępowania i wyeliminowanie możliwości torpedowania procesu poprzez zbycie rzeczy lub prawa stanowiących przedmiot procesu. Zastosowanie w niniejszej sprawie art. 192 par 3 kpc nie doprowadziłoby do ochrony celu wyżej wskazanego. W sprawie nie mieliśmy do czynienia z czynnością którejkolwiek strony skutkującą zbyciem prawa, lecz z czynnością osoby trzeciej (z punktu widzenia podmiotowego ukształtowania procesu). Zgodnie z treścią przepisu dopuszczalna w procesie jest taka sytuacja iż nabywca prawa może – za zgodą pozwanego wstąpić do procesu . Należy zauważyć iż gdyby w omawianym przypadku doszło do takiej sytuacji i po stronie powodowej wstąpiłaby do sprawy AS to jej stanowisko procesowe byłoby odmienne od stanowiska powoda co wynika z zeznań złożonych w sprawie przez AS . Zgodnie z tymi zeznaniami oświadczenie o wypowiedzeniu umowy powodowi było złożone w tym celu aby pozbawić powoda możliwości występowania w stosunku do pozwanego z żądaniami zapłaty wierzytelności które AS uważa za uregulowane . Jasna byłaby także jej sytuacja prawna – jako osoby która dokonała z pozwaną kompensaty i rozliczenia w dniu 31 października 2007 r. W przypadku gdy zbywca prawa lub rzeczy o którym mowa w art. 192 par 3 kpc pozostaje w procesie dochodzi do sytuacji określanej jako podstawienie procesowe co oznacza iż zbywca zachowuje uprawnienia procesowe w oderwaniu od sytuacji materialnoprawnej Z istoty swojej jednak w takiej sytuacji pozycja materialnoprawna zbywcy i nabywcy prawa lub rzeczy powinna być taka sama – zwłaszcza iż powaga rzeczy osądzonej wyroku zapadłego przy udziale zbywcy obejmuje granicami podmiotowymi także nabywcę – w związku z czym na nabywcę może być nadana klauzula wykonalności (art. 788par l kpc). Powołana wyżej analiza skutków zastosowania w omawianym przypadku art. 192 par 3 kpc prowadzi do wniosku iż w niniejszej sprawie przepis ten zastosowania znajdować nie może, nie prowadzi to bowiem do realizacji żadnego z celów tego przepisu Ze względów wyżej wskazanych Sąd uznał że powód w trakcie procesu utracił legitymację czynną procesową do występowania z żądaniem pozwu – która to legitymacja wynikała z umowy powierniczego przelewu wierzytelności. Z tego też względu powództwo zostało oddalone a kosztami procesu obciążono powoda – po myśli art. 98 kpc.

Tyle. A klientka siedzi w więzieniu za jakieś przekręty ale jak wyjdzie…. 😉

Oceń wpis:
[Liczba głosów: 0 Ocena średnia: 0]

09/12/2012

Komentarze do 'A tu chciałem, by dłużnik jeszcze raz zapłacił, ale przegrałem'

Subscribe to comments with RSS or TrackBack to 'A tu chciałem, by dłużnik jeszcze raz zapłacił, ale przegrałem'.

  1. Kur*a, nie każ nam tego czytać w całości. Napisz, jak facet, w 5 zdaniach, dlaczego sąd uznał, że nie należy zastosować 512kc?

    Lech | blog o wekslach

    9 Gru 12 14:06

  2. Nie pamiętam, chyba sąd uznał iż jest to mimo zapisów o zbyciu, zlecenie windykacji. Też mi się nie chce tego czytać (znowu).

    admin

    9 Gru 12 15:32

  3. Macie ludzi w Chorzowie do windykacji bezpośredniej?

    Anonim

    11 Gru 12 18:33

  4. Tak, to przecie blisko – z Sosnowca jeżdżą.

    admin

    11 Gru 12 19:06

Skomentuj